Gioachino Rossini
non v'è orror, terror, né affanno er is geen gruwel, schrik, noch leed
pari a quel ch'io provo in me. gelijk aan wat ik in mij voel.
Per te solo, o mio Lindoro, Om jou alleen, o mijn Lindoro,
io mi trovo in tal periglio. verkeer ik in zulk gevaar.
Da chi spero, oh dio! consiglio? Van wie, o God, mag ik raad verwachten?
chi conforto mi darà? wie biedt mij troost?
Qua ci vuol disinvoltura, Hier heb ik zelfbeheersing nodig,
Non più smanie, né paura: geen gepieker meer, geen angst meer:
Di coraggio è tempo adesso, nu is het tijd voor moed,
Or chi sono si vedrà. nu zullen ze zien wie ik ben.
Già so per pratica Ik weet al uit ervaring
qual sia l'effetto wat de uitwerking is
d'un sguardo languido, van een smachtende blik,
d'un sospiretto... van een zachte zucht...
So a domar gli uomini Ik weet hoe ik mannen moet temmen,
come si fa. ik weet hoe het moet.
Sian dolci o ruvidi, of ze nu zoet zijn of ruw,
sian flemma o foco, of ze nu flegmatiek zijn of vurig,
son tutti simili ze lijken allemaal op elkaar,
a presso a poco... min of meer...
Tutti la chiedono, ze vragen er allen om,
tutti la bramano Ze verlangen er allen naar,
da vaga femmina van een bekoorlijke vrouw:
felicità. geluk.