Joseph Haydn
l'istromento è mal atto, het gereedschap is er slecht voor geschikt,
inesperta la mano; e pur dell'opra de hand is onervaren; en toch van het werk
eccomi al fin vicina. Ah sol concedi ben ik eindelijk bijna aan het eind. Ach, gun mij alleen
ch'io la vegga compita, dat ik het voltooid mag zien,
e da sì acerba vita en mij dan bevrijd van zo'n bitter leven
poi mi libera, o ciel. Se mai la sorte bevrijd, o hemel. Als het lot ooit
ne' dì futuri alcun trasporta a questo in toekomstige dagen iemand naar dit brengt
incognito terreno, onbekende land,
dirà quel marmo almeno dan zal dit marmer althans vertellen
il mio caso funesto e memorando. mijn noodlottige en gedenkwaardige geschiedenis.
«Dal traditor Gernando «Door de verrader Gernando verlaten,
Costanza abbandonata, i giorni suoi Costanza heeft haar dagen
in questo terminò lido straniero. op deze vreemde oever beëindigd.
Amico passeggero, Vriendelijke reiziger,
se una tigre non sei als je geen tijger bent,
o vendica o compiangi... i casi miei.» wreek of beklaag... mijn rampen.»
Questo sol manca. A terminar s'attenda Alleen dit ontbreekt nog. Laat ik zorgen
dunque l'opra che avanza dus het werk dat nog overblijft
Ah germana! Ah Costanza! Ach, zus! Ach, Costanza!
Che avvenne, o Silvia? Onde la gioia? Wat is er gebeurd, Silvia? Waar komt die vreugde vandaan?
Io sono Ik ben
fuor di me di piacer. buiten mezelf van blijdschap.
Perché? Waarom?
La mia Mijn lieve
amabile cervetta, hertje,
in van per tanti dì pianta e cercata, dagenlang tevergeefs beweend en gezocht,
da sé stessa è tornata. is uit zichzelf teruggekomen.
E ciò ti rende En dat maakt je
lieta così? zo blij?
Poco ti pare? È quella Lijkt het je weinig? Zij is
la mia cura, il sai pur, la mia compagna, mijn zorg, je weet het wel, mijn gezellin,
la dolce amica mia. M'ama, m'intende, mijn lieve vriendin. Ze houdt van me, ze begrijpt me,
mi dorme in sen, mi chiede i baci, è sempre ze slaapt in mijn armen, vraagt om kusjes, is altijd
dal mio fianco indivisa in ogni loco: onafscheidelijk van mijn zijde, overal:
la perdei; la ritrovo; e ti par poco? ik verloor haar; ik vind haar terug; en dat lijkt je weinig?
Che felice innocenza! Wat een gelukkige onschuld!
E ho da vederti En moet ik je zien
sempre in pianti, o germana? altijd in tranen, zus?
E come il ciglio En hoe zou ik ooit
mai rasciugar potrei? mijn ogen drogen?
Già sette volte e sei Al dertien keer
l'anno si rinnovò da che lasciata is het jaar teruggekeerd sinds ik werd achtergelaten
in sì barbara guisa, op zo'n barbaarse wijze,
da' viventi divisa, afgesneden van de levenden,
di tutto priva e senza speme, oh dio! van alles beroofd en zonder hoop, o God!
Di mai tornar su la paterna arena, Om nooit terug te keren naar het strand van mijn vader,
vivo morendo: e tu mi vuoi serena? levend en toch stervend: en jij wilt dat ik kalm ben?
Ma per esser felici Maar om gelukkig te zijn,
che manca a noi? Qui siam sovrane. È questa wat ontbreekt ons? Hier zijn wij vorstinnen. Dit
isoletta ridente il nostro regno; lachende eilandje is ons rijk;
sono i sudditi nostri onze onderdanen zijn
le mansuete fiere. A noi produce de tamme dieren. Voor ons brengen
la terra, il mar. Dalla stagione ardente land en zee voort. Tegen het hete seizoen
ci difendon le piante, i cavi sassi beschermen ons de planten, en de holle rotsen
dalla fredda stagion; né forza o legge tegen het koude seizoen; en geen geweld of wet
qui col nostro desio mai non contrasta. botst hier ooit met onze wensen.
Or di', che basterà, se ciò non basta? Zeg me dan, wat zal genoeg zijn, als dit niet genoeg is?
Ah tu del ben, che ignori, Ach, het gemis aan het goede dat jij niet kent
la mancanza non senti. Atta del labbro voel je niet. Je was niet in staat
a far uso non eri, o del pensiero, van je lippen of van je denken,
quando qui si approdò; né d'altro oggetto toen wij hier aan land kwamen; en van geen ander ding
che di ciò che hai presente dan van wat je voor je hebt
serbi le tracce in mente. Io, ch'era allora bewaar je sporen in je geheugen. Ik, die toen
quale or tu sei, paragonar ben posso, wat jij nu bent, kan goed vergelijken,
(oh memoria molesta!) (o pijnlijke herinnering!)
con quel ben che perdei, quel che mi resta. wat ik verloor met wat mij rest.
Spesso esaltar t'intesi Ik hoorde je vaak prijzen
le ricchezze, il saper, l'arti, i costumi, de rijkdommen, de kennis, de kunsten, de zeden,
le delizie europee; ma con tua pace de genoegens van Europa; maar met je welnemen
questa assai più tranquillità mi piace. deze veel grotere rust bevalt mij meer.
Silvia, v'è gran distanza Silvia, er is een grote afstand
dall'udire al veder. tussen horen en zien.
Ma pur le belle Maar toch zijn de mooie
contrade che tu vanti streken die jij roemt
d'uomini son feconde; e questi sono vol mannen; en dezen zijn
la specie de' viventi de soort levende wezens
nemica a noi. Tu mille volte e mille vijandig aan ons. Duizend keer en nog eens duizend
non mi dicesti... heb je me niet gezegd...
Ah sì, te 'l dissi, e mai Ach ja, ik zei het je, en nooit
non te 'l dissi abbastanza. Empii, crudeli, zei ik het je genoeg. Goddeloos, wreed,
perfidi, ingannatori, verraderlijk, bedriegers,
d'ogni fiera peggiori, erger dan welk dier ook,
che sia pietà non sanno; die geen medelijden kennen;
non conoscon, non hanno zij kennen noch hebben
né amor, né fé, né umanità nel seno. liefde, trouw of menselijkheid in de borst.
E ben, da lor qui siam sicure almeno. Welnu, voor hen zijn we hier tenminste veilig.
Ma... tu piangi di nuovo! Ah no, se m'ami, Maar... je huilt alweer! Ach nee, als je van me houdt,
non t'affligger così. Che far poss'io, bedroef je niet zo. Wat kan ik doen,
cara, per consolarti? lieve, om je te troosten?
Brami la mia cervetta? Asciuga il pianto, Wil je mijn hertje? Droog je tranen,
e in tuo poter rimanga. en zij zal in jouw macht blijven.
Ah troppo, o Silvia mia, giusto è ch'io pianga. Ach, te veel, mijn Silvia, het is terecht dat ik huil.