Joseph Haydn
sgrido, accarezzo, ed ogni sforzo è vano. ik berisp, ik streel, en elke poging is vergeefs.
Ma l'enigma più strano è che, qualora Maar het vreemdste raadsel is dat telkens wanneer
consolarla desio, ik haar wil troosten,
il suo pianto s'accresce, e piango anch'io. haar huilen toeneemt en ik zelf ook huil.
Seguiamo almeno i passi suoi... Laat ik tenminste haar voetstappen volgen...
Ma... quale Maar... wat voor
sorge colà sul mar mole improvvisa? massa rijst daar plotseling op uit de zee?
Uno scoglio non è. Cangiar di loco Het is geen rots. Een steen kan niet
un sasso non potrebbe. E un sì gran mostro van plaats veranderen. En zo'n groot monster
come va sì legger! L'acqua divisa hoe licht het gaat! Het water, gespleten,
fa dietro biancheggiar! Quasi nel corso schuimt wit achter hem! Bijna midden in de vaart
allo sguardo s'invola: glipt het uit het zicht:
porta l'ali sul dorso, e nuota, e vola! het draagt vleugels op zijn rug, en zwemt, en vliegt!
A Costanza si vada: Laten we naar Costanza gaan:
ella saprà se un conosciuto è questo zij zal weten of dit een bekende
abitator dell'elemento infido; bewoner is van dat verraderlijke element;
e almen... en tenminste...
Misera me! Gente è sul lido. Arme ik! Er zijn mensen op het strand.
Che fo? Chi mi soccorre? Ah... di spavento Wat doe ik? Wie helpt me? Ach... van schrik
così... son io ripiena... ben ik zo... vervuld...
che a fuggir... che a celarmi... ho forza appena. dat ik om te vluchten... om me te verbergen... amper kracht heb.
Ma sarà poi, Gernando, Maar zal het wel, Gernando,
questo il terren che cerchi? het land zijn dat je zoekt?
Ah sì; nell'alma Ach ja; in mijn ziel
dipinto mi restò per man d'Amore, bleef het geschilderd door de hand van Amor,
e co' palpiti suoi l'afferma il core. en mijn hart bevestigt het met zijn kloppen.
(Potessi almen veder quei volti.) (Kon ik die gezichten maar zien.)
È molto Het is erg
facile errar. makkelijk je te vergissen.
No, caro Enrico; è desso: Nee, beste Enrico; dit is het:
riconosco ogni sasso. Ecco lo speco ik herken elke steen. Hier is de grot
dove in placido oblio con Silvia in braccio waar ik, in vredige vergetelheid, met Silvia in haar armen,
lasciai l'ultima volta ik voor het laatst achterliet
la mia sposa, il mio ben, l'anima mia, mijn vrouw, mijn geliefde, mijn ziel,
e mai più non la vidi. Ecco ove fui en haar nooit meer zag. Hier is waar ik werd
da' pirati assalito: aangevallen door de piraten:
qua mi trovai ferito, hier bevond ik me gewond,
là mi cadde l'acciaro. Ah caro amico, daar viel mijn zwaard uit mijn hand. Ach, beste vriend,
ogn'indugio è delitto; elk uitstel is een misdaad;
andiam. Tu da quel lato, laten we gaan. Jij, aan die kant,
da questo io cercherò. L'isola è angusta; zal aan deze zoeken. Het eiland is klein;
smarrirci non possiam. Poca speranza we kunnen elkaar niet kwijtraken. Ik heb weinig hoop
ho di trovar Costanza; om Costanza te vinden;
ma l'istesso terreno maar dezelfde grond
ch'è tomba a lei, sarà mia tomba almeno. die haar graf is, zal tenminste het mijne zijn.
(Nulla intender poss'io.) (Ik kan er niets van begrijpen.)
Tenero in vero Waarlijk ontroerend
è il caso di Gernando. Appena è sposo, is het verhaal van Gernando. Nauwelijks is hij getrouwd,
dée con la sua diletta of hij moet met zijn geliefde
fidarsi al mar. Fra gl'inquieti flutti zich aan de zee toevertrouwen. Tussen de onrustige golven
languir la vede; a ristorarla in questa ziet hij haar versmachten; om haar te laten bijkomen op dit
spiaggia discende; ella riposa, ed egli strand gaat hij aan land; zij rust, en hij,
da barbari rapito, door barbaren geroofd,
tratto a contrade ignote, naar onbekende landen gesleept,
in servitù vive tant'anni, e senza leeft in slavernij zoveel jaren, en zonder
notizia più del sospirato oggetto. nog nieuws van haar naar wie hij smacht.
(Pur si rivolse al fin. Che dolce aspetto!) (Eindelijk keerde hij zich om. Wat een lief gezicht!)
Parla a ciascun l'umanità per lui, De menselijkheid pleit voor hem bij ieder,
l'obbligo a me. La libertà gli deggio, de plicht tot mij. Ik heb hem mijn vrijheid te danken,
primo dono del ciel. Spietato ogni altro eerste gave van de hemel. Ieder ander
sarebbe; ingrato io sono zou meedogenloos zijn; ondankbaar ben ik
se manco a lui. D'aborrimento è degna als ik hem in de steek laat. Afkeer verdient
ogni anima spietata; elke meedogenloze ziel;
ma l'orror de' viventi è un'alma ingrata. maar de afschuw van de levenden is een ondankbare ziel.