Joseph Haydn
cerco, chiamo, m'affanno: un'orma, un segno ik zoek, ik roep, ik sloof mij uit: een voetspoor, een teken
dell'idol mio non trovo. Ov'è l'amico? van mijn geliefde vind ik niets. Waar is mijn vriend?
Forse ei più fortunato... Enrico... Enrico? Misschien heeft hij meer geluk... Enrico... Enrico?
Cerchisi... Oh dio, non posso: oh dio, m'opprime Laten we zoeken... Oh God, ik kan niet: oh God, ik word neergedrukt
la stanchezza e il dolor! Là su quel sasso door vermoeidheid en pijn! Daarboven, op die rots
si respiri e si attenda... laat ik op adem komen en wachten...
Come! Note europee? Stelle! Il mio nome! Wat! Europese tekens? Hemel! Mijn naam!
Chi ve l'impresse e quando? Wie heeft het daar ingekerfd, en wanneer?
«Dal traditor Gernando «Door de verrader Gernando
Costanza abbandonata, i giorni suoi Costanza verlaten, haar dagen
in questo terminò lido straniero...» eindigden aan deze vreemde kust...»
Io manco. Ik bezwijk.
Ah mi conforta! Ach, het troost mij!
Sai Costanza ove sia? Weet jij waar Costanza is?
Costanza è morta. Costanza is dood.
Come! Wat!
Leggi. Lees.
Infelice! Ongelukkige!
«I giorni suoi «Haar dagen
in questo terminò lido straniero. eindigden aan deze vreemde kust.
Amico passeggero, Vriend, voorbijganger,
se una tigre non sei als je geen tijger bent
o vendica o compiangi...» Appien compita of wreek of beklaag...» Volledig voltooid
l'opra non è. is het werk niet.
Non le bastò la vita. Het leven was haar niet genoeg.
Oh tragedia funesta! Ah piangi, amico; O noodlottige tragedie! Ach, huil, vriend;
le lagrime son giuste. Io t'accompagno, de tranen zijn terecht. Ik ben bij je,
t'accompagnano i sassi. Unico in tanto zelfs de rotsen zijn bij je. Het enige, in zoveel
dolor, ma gran conforto, è che rimorsi verdriet, maar een grote troost, is dat wroeging
almen non hai. Facesti je tenminste niet kent. Je deed
quanto da un uom richiede alles wat van een man wordt gevraagd
e l'amore e la fede, zowel liefde als trouw,
e la ragione e l'onestà. Non piacque en rede en integriteit. Het behaagde niet
al ciel di secondarti. Or non ti resta de hemel je bij te staan. Nu rest je
che piegar, come pio, la fronte umìle dan, als vrome, je nederige hoofd te buigen
ai decreti supremi; e, come saggio, voor de hoogste besluiten; en, als wijze,
abbandonar questa crudel contrada. dit wrede land te verlaten.
Abbandonarla! E dove vuoi ch'io vada? Het verlaten! En waar wil je dat ik heen ga?
Ove speri ch'io possa Waar hoop je dat ik zou kunnen
più riposo trovar! Questo è il soggiorno meer rust vinden! Dit is het verblijf
che il ciel mi destinò. dat de hemel mij heeft bestemd.
Ma che pretendi? Maar wat ben je van plan?
Respirar, fin ch'io viva, Te ademen, zolang ik leef,
sempre quell'aure istesse altijd dezelfde luchtjes
che il mio ben respirò; di questi oggetti die mijn geliefde ademde; aan deze voorwerpen
nutrire il mio tormento; mijn kwelling te voeden;
tornare ogni momento elk ogenblik terugkeren
questo sasso a baciar; viver penando; om deze rots te kussen; lijdend te leven;
compire il mio destino mijn lot te vervullen
col suo nome fra' labbri, a lei vicino. met haar naam op mijn lippen, dicht bij haar.
Ah Gernando, ah che dici! Ach Gernando, ach, wat zeg je nu!
E la patria? e gli amici? En het vaderland? En de vrienden?
E il vecchio genitor?... En je oude vader?...
L'ucciderei, Het zou hem doden,
se in questo stato io mi mostrassi a lui. als ik mij in deze staat aan hem vertoonde.
Va'; per me tu l'assisti: Ga; sta jij hem voor mij bij:
mi fido di te. Se del mio caso ei chiede, ik vertrouw op je. Als hij naar mijn lot vraagt,
raddolcisci narrando il caso mio. verzacht mijn lot in het vertellen.
E tu speri ch'io possa... En jij hoopt dat ik zou kunnen...
Amico, addio. Vriend, vaarwel.