Claudio Monteverdi
che il ciel t'aspetta. want de hemel wacht op je.
Breve coltello, Een kort mes,
ferro minuto een klein lemmet
sarà la chiave zal de sleutel zijn
che m'aprirà die voor mij
le vene in terra, op aarde de aderen opent
e in ciel le porte dell'eternità. en in de hemel de poorten van de eeuwigheid.
Lieto, e ridente Blij en glimlachend,
al fin t'affretta, haast je nu,
che il ciel t'aspetta. want de hemel wacht op je.
A dio grandezze, Vaarwel, grootheid,
pompe di vetro, praal van glas,
glorie di polve, roem van stof,
larve d'error, schimmen van dwaling,
che in un momento die in één ogenblik
affascinate, assassinate il cor. het hart betoveren en vermoorden.
Lieto, e ridente Blij en glimlachend,
al fin t'affretta, haast je nu,
che il ciel t'aspetta. want de hemel wacht op je.
Già, già dispiego il volo Al begin ik aan mijn vlucht
da questa mia decrepità mortale, weg uit mijn sterfelijke aftakeling,
e verso il coro vostro, en naar jullie koor,
adorate virtudi, inalzo l'ale. aanbeden deugden, verhef ik mijn vleugels.