Giacomo Meyerbeer
Un ange, une vierge divine, een engel, een goddelijke maagd,
De sa vue éblouit mes sens. haar aanblik verblindde mijn zinnen.
Vierge immortelle! Onsterfelijke maagd!
Qu'elle était belle! Wat was zij mooi!
Et malgré moi devant elle m'inclinant, En terwijl ik mij ondanks mijzelf voor haar boog,
Je disais, je lui disais : zei ik, zei ik tegen haar:
Bel ange, reine des amours, Schone engel, koningin der liefde,
Beauté du ciel, je t'aimerai toujours, schoonheid van de hemel, ik zal je eeuwig liefhebben,
Toujours, toujours, toujours, voor altijd, voor altijd, voor altijd,
Je veux t'aimer, je veux t'aimer toujours! ik wil je liefhebben, ik wil je voor altijd liefhebben!
En m'écoutant, un doux sourire Terwijl zij naar mij luisterde, verried een zachte glimlach
Trahit le trouble de son cœur, de onrust van haar hart,
Et dans ses yeux j'ai su lire en in haar ogen kon ik
Le présage de mon bonheur. de belofte van mijn geluk lezen.
Amant fidèle, flamme nouvelle Een trouwe minnaar, een nieuwe vlam
Me brûle encor, hélas, loin d'elle, brandt nog in mij, helaas, ver van haar,
Me brûle encor, et je me dis : brandt nog in mij, en ik zeg tegen mijzelf:
Bel ange, reine des amours, Schone engel, koningin der liefde,
Beauté du ciel, je t'aimerai toujours! schoonheid van de hemel, ik zal je eeuwig liefhebben!