Giacomo Meyerbeer
Ah! Non, non, non, Ach! Nee, nee, nee,
et les filles du village jamais n'oublieront ce trait. en de meisjes uit het dorp zullen dit voorval nooit vergeten.
Entouré de gens sans nombre, Omringd door een mensenmassa,
sur ses yeux un voile sombre, met een donkere doek voor zijn ogen,
un beau cavalier paraît, verschijnt een knappe edelman.
glissant comme une ombre il passe, Hij glijdt voorbij als een schaduw
et d'un pied léger franchit l'espace. en steekt met lichte tred de open ruimte over.
Et jeunes et vieux, le suivant des yeux, Jong en oud volgt hem met de ogen
disent : Qui est-il? et puis, où va-t-il? en vraagt: Wie is hij? Waar gaat hij heen?
et que cherche-t-il? Wat zoekt hij?
C'est un grand babil! Wat een drukte!
Le cavalier n'y voit goutte. De edelman ziet geen hand voor ogen.
Il cherche à tâtons sa route, Hij zoekt op de tast zijn weg,
le cou tendu. met zijn nek vooruitgestoken.
Les enfants mutins... Ondeugende kinderen
l'agacent des mains plagen hem met hun handen;
leurs rieuses sœurs... hun lachende zussen
lui jettent des fleurs! gooien bloemen naar hem!
C'est un cortège riant et beau! Wat een vrolijke, mooie stoet!
Ah, quel cortège riant et beau Ach, wat een vrolijke, mooie stoet!
Le cavalier sous son bandeau suivi, De geblinddoekte edelman wordt gevolgd
pressé des jeunes filles du hameau, en ingesloten door de meisjes uit het gehucht
s'avance, approche du château. terwijl hij het kasteel nadert.
Quelle fête pour le château, quelle fête! Wat een feest voor het kasteel, wat een feest!
C'est lui, il vient, il vient ici! Hij is het, hij komt, hij komt hier!
Ah! Ach!