Claude Debussy
Plus vif est leur plaisir, Hoe levendiger hun plezier is,
Plus grande est ma détresse! Hoe groter mijn nood!
O souvenir trop douloureux! O herinnering, te pijnlijk!
Azaël, Azaël! Pourquoi m'as tu quittée? Azaël, Azaël! Waarom heb je me verlaten?
Sur quelle rive désertée, Op welke verlaten oever,
Peut-être loin de nous, misschien ver van ons,
Ces fils que j'amais entre tous deze zoon die ik boven allen liefhad,
Souffre-t-il seul et faible, en implorant sa mère. lijdt hij, alleen en zwak, terwijl hij zijn moeder smeekt?
Que vois je? Un pauvre voyageur Wat zie ik? Een arme reiziger
Par la fatigue, ou la misère, door vermoeidheid of ellende,
Au détour de la route étendu sur la terre! aan de bocht van de weg, languit op de grond!
Secouronsle! Laten we hem helpen!
Dans son malheur, loin du foyer de son père In zijn ongeluk, ver van de haard van zijn vader,
Peut-être il se désespère... wanhoopt hij misschien...
Mon fils? inanimé? Cet pâleur de mort? Mijn zoon? Levenloos? Die doodsbleekheid?
Non, non! c'est impossible! Nee, nee! Het is onmogelijk!
Seigneur ton bras terrible Heer, uw verschrikkelijke arm
Ne me l'a pas rendu pour le reprendre encore. kan hem mij niet hebben teruggegeven om hem weer te nemen.