Claude Debussy
Leurs jeux et leurs ébats m'attristent malgré moi: hun spelen en hun dartelen bedroeven mij tegen wil en dank:
Ils rouvrent ma blessure et mon chagrin s'accroît... ze rijten mijn wond weer open en mijn verdriet wordt groter...
Je viens chercher la grève solitaire... Ik kom de eenzame oever opzoeken...
Douleur involontaire! Onwillekeurig verdriet!
Efforts superflus! Vergeefse moeite!
Lia pleure toujours l'enfant qu'elle n'a plus!... Lia beweent nog altijd het kind dat ze niet meer heeft!...
Azaël! Azaël! Pourquoi m'as-tu quittée?... Azaël! Azaël! Waarom heb je mij verlaten?...
En mon coeur maternel ton image est restée. In mijn moederhart is jouw beeld gebleven.
Azaël! Azaël! Pourquoi m'as-tu quittée?... Azaël! Azaël! Waarom heb je mij verlaten?...
Cependant les soirs étaient doux, En toch waren de avonden zacht,
Dans la plaine d'ormes plantée, in de met iepen beplante vlakte,
Quand, sous la charge récoltée, wanneer, onder de geoogste vracht,
On ramenait les grands boeufs roux. men de grote rossige ossen naar huis dreef.
Lorsque la tâche était finie, Wanneer het werk gedaan was,
Enfants, vieillards et serviteurs, kinderen, grijsaards en dienaren,
Ouvriers des champs ou pasteurs, veldarbeiders of herders,
Louaient, de Dieu la main bénie; prezen de gezegende hand van God;
Ainsi les jours suivaient les jours Zo volgden de dagen de dagen
Et dans la pieuse famille, en in het vrome gezin,
Le jeune homme et la jeune fille de jongeman en het jonge meisje
Echangeaient leurs chastes amours. wisselden hun kuise liefdes uit.
D'autres ne sentent pas le poids de la vieillesse, - Anderen voelen de last van de ouderdom niet, -
Heureux dans leurs enfants, Gelukkig in hun kinderen,
Ils voient couler les ans, zien zij de jaren voorbijglijden,
Sans regret comme sans tristesse... zonder spijt zoals zonder droefheid...
Aux coeurs inconsolés que les temps sont pesants!... Voor ontroostbare harten, hoe zwaar zijn de tijden!...
Azaël! Pourquoi m'as-tu quittée?... Azaël! Waarom heb je mij verlaten?...