Pietro Mascagni
E l'ho provato anch'io, né son guarito!... Ik heb die kwaal zelf doorgemaakt, en genezen ben ik niet!...
E scrissi una canzon per consolarmi. En ik schreef een lied om mezelf te troosten.
Non la conosci tu? Vuoi che la canti? Ken je het niet? Zal ik het zingen?
O pallida, che un giorno mi guardasti, O bleek meisje, dat me op een dag aankeek,
in sogno tornami! kom in mijn droom bij me terug!
Una dolcezza tal mi procurasti, Je schonk me zo'n zaligheid
che ancor ne ho l'estasi! dat ik er nog steeds van in vervoering ben!
Oh! Che chiedevi tu, con gli occhi tuoi? O, wat vroeg je met die ogen van je?
Ebbrezze o lacrime? Een roes of tranen?
Pallida, torna a me, dimmi che vuoi. Bleek meisje, kom terug, zeg me wat je wilt.
Dimmi i tuoi palpiti! Zeg me hoe je hart klopt!
Nulla ti so negar, pallida mia. Ik kan je niets weigeren, mijn bleke meisje.
T'ho dato l'anima... Ik heb je mijn ziel gegeven...
E, se un tuo bacio dà la morte... sia! En als een kus van jou de dood brengt... het zij zo!
Oh! Vieni, baciami! O, kom, kus me!
Anche tu Beppe, giungi a torturarmi Ook jij komt me kwellen, Beppe,
con le mendaci ebbrezze del pensiero! met de leugenachtige roes van de verbeelding!
Lasciami in pace... Lasciami! Laat me met rust... laat me!
Me n' vo! Ik ga al!
Povero amico! Arme vriend!