Jacques Offenbach
Le ciel est noir, De lucht is donker;
Il va pleuvoir het gaat regenen
Dans un instant, la chose est sûre! elk ogenblik, dat staat vast!
Vite courons, Snel, laten we rennen
Et nous hâtons, en ons haasten,
Ou nous n'aurons pas de voiture. anders krijgen we geen rijtuig meer.
Métella! Métella!
Métella! Métella!
Fichtre! je suis pincée! Verdorie! Ik ben betrapt!
Vous paraissez embarrassée, Madame, et votre bras frissonne sur mon bras. U lijkt verlegen, mevrouw; uw arm trilt op de mijne.
Madame, en nous voyant, est surprise peut-être. Mevrouw is misschien verrast ons te zien.
Ces deux messieurs paraissent vous connaître! Deze twee heren schijnen u te kennen!
Ces messieurs, connais pas! Deze heren? Ken ik niet!
Attendez d'abord que je place Wacht eerst tot ik
Mon lorgnon, là, sous mon sourcil, mijn lorgnet hier onder mijn wenkbrauw zet,
Et maintenant voyons de face, en nu eens kijken, van voren,
Voyons de trois quarts, de profil ... schuin van voren, van opzij...
Eh bien, là, ne vous en déplaise, Nou, met alle respect,
J'ai beau du haut jusques en bas al bekijk ik u van top tot teen
Vous examiner à mon aise, op mijn gemak,
Connais pas, là, vrai, connais pas, ik ken u niet, echt, ik ken u niet,
Connais pas. ik ken u niet.
Vous en verrez d'autres peut-être, Misschien ontmoet u nog anderen,
Mon Gontran, qui, comme ceux-ci, mijn Gontran, die net als deze heren
Diront que je dois les connaître, zeggen dat ik hen moet kennen.
Ne les croyez pas, mon ami, Geloof ze niet, mijn vriend.
Peut-être un soir, par aventure, Misschien heb ik op een avond toevallig
Au bal ai-je accepté leur bras ... op een bal hun arm aangenomen...
A cela près, je vous le jure, Verder, ik zweer het u,
Connais pas, là, vrai, connais pas. ken ik ze niet, echt, ik ken ze niet.