Jacques Offenbach
Entrez! entrez, jeune fille à l'œil bleu! Kom binnen! Kom binnen, meisje met de blauwe ogen!
Chez l'homme adoré des cocottes, Bij de man op wie de courtisanes dol zijn,
Monsieur Raoul de Gardefeu, meneer Raoul de Gardefeu,
Vous apportez des gants, moi j'apporte des bottes! U brengt handschoenen, ik breng laarzen!
Oui, j'apporte des gants. Ja, ik breng handschoenen.
Moi, j'apporte des bottes, Ik breng laarzen,
L'aimable gantière! Wat een lieve handschoenenmaakster!
Ah! le beau bottier! Ach, wat een knappe laarzenmaker!
La noble carrière! Wat een edel beroep!
Le joli métier! Wat een mooi vak!
Je suis des premières. Ik hoor bij de besten.
Je suis des premiers. Ik hoor bij de besten.
Parmi les gantières! Onder de handschoenenmaaksters!
Parmi les bottiers! Onder de laarzenmakers!
Voilà la gantière! Daar is de handschoenenmaakster!
Voilà le bottier! Daar is de laarzenmaker!
On peut-être fière, Je mag trots zijn,
On peut-être altier, Je mag je hoofd hoog houden,
Quand on est gantière, Als je handschoenenmaakster bent,
Quand on est bottier! Als je laarzenmaker bent!
L'aimable gantière! Wat een lieve handschoenenmaakster!
Ah! le beau bottier! Ach, wat een knappe laarzenmaker!
La noble carrière! Wat een edel beroep!
Le joli métier! Wat een mooi vak!
Je suis des premières. Ik hoor bij de besten.
Je suis des premiers. Ik hoor bij de besten.
Parmi les gantières! Onder de handschoenenmaaksters!
Parmi les bottiers! Onder de laarzenmakers!
Voilà la gantière! Daar is de handschoenenmaakster!
Voilà le bottier! Daar is de laarzenmaker!
On peut-être fière, Je mag trots zijn,
On peut-être altier, Je mag je hoofd hoog houden,
Quand on est gantière, Als je handschoenenmaakster bent,
Quand on est bottier! Als je laarzenmaker bent!
C'est la botte Aan de laars
Qui dénote herken je
L'homme vraiment élégant, de man die echt elegant is,
C'est la botte! Aan de laars!
Nul jeune homme Geen jongeman
N'est en somme, staat immers
Dans le monde bien noté in de goede kringen goed aangeschreven
S'il n'est finement ganté. als hij geen fijne handschoenen draagt.
S'il n'est finement botté. Als hij geen fijne laarzen draagt.
C'est la botte Aan de laars
Qui dénote herken je
L'homme vraiment élégant, de man die echt elegant is,
C'est la botte! Aan de laars!
Nul jeune homme Geen jongeman
N'est en somme, staat immers
Dans le monde bien noté in de goede kringen goed aangeschreven
S'il n'est finement ganté. als hij geen fijne handschoenen draagt.
S'il n'est finement botté. Als hij geen fijne laarzen draagt.
C'est le gant! Het is de handschoen!
C'est la botte! Het is de laars!
C'est le gant! Het is de handschoen!
Autrefois plus d'un amant Vroeger durfde menig minnaar,
Tendre et galant, teder en galant,
De sa maîtresse osait voler le gant; een handschoen van zijn maitresse te stelen;
Au plus vite il l'emportait, Zo snel mogelijk nam hij hem mee,
Il le cachait, hij verstopte hem,
Et de baisers ardents le dévorait. en bedolf hem onder vurige kussen.
Il couvait ce cher trésor Hij koesterde die lieve schat
Mieux que son or; meer dan zijn goud;
Il l'embrassait et l'embrassait encor. hij kuste hem en kuste hem opnieuw.
Et puis, quand on se quittait, En als geliefden dan afscheid namen,
On conservait bewaarde men
Ce gant mignon, souvenir qui restait. die sierlijke handschoen, een blijvend aandenken.
Et plus tard, on le trouvait, En later vond men hem terug,
Quand les amours étaient finies, als de liefdes voorbij waren,
Dans le fond d'un vieux coffret, op de bodem van een oud kistje,
A côté des lettres jaunies. naast de vergeelde brieven.
On gardait nos gants jadis, Ooit bewaarde men onze handschoenen,
En souvenir de nos menottes; als aandenken aan onze handjes;
Maintenant nos bons amis nu zullen onze goede vrienden
Pourront aussi garder nos bottes, ook onze laarzen kunnen bewaren,
Et plus tard nos amoureux en later onze geliefden,
Devenus vieux oud geworden,
En rempliront une armoire chez eux; zullen er thuis een kast mee vullen;
Tout rêveurs, ils l'ouvriront, in gedachten verzonken zullen ze hem openen,
Contempleront, ze zullen staren,
Et les voyant, ces bottes, ils diront: en bij het zien van die laarzen zullen ze zeggen:
Celle-ci, c'était madame Deze was van mevrouw
Paméla de Sandoval, Paméla de Sandoval,
A qui je donnai mon âme, aan wie ik mijn ziel gaf,
Par un soir de carnaval. op een carnavalsavond.
Celle-là, c'était Denise Die was van Denise,
La friponne aux blonds cheveux. de deugniet met het blonde haar.
La comtesse et la marquise, De gravin en de markiezin,
Les voici toutes les deux. hier zijn ze allebei.
O transport d'un cœur glacé! O verrukking van een bevroren hart!
Rêve effacé! een vervlogen droom!
Ces bottes-là c'est tout notre passé! Die laarzen zijn heel ons verleden!
Et voilà, messieurs, comment En zo, heren, brengt
Le sentiment het gevoel
Peut réunir et la botte et le gant! zowel de laars als de handschoen samen!