Jacques Offenbach
Font sauter l'argent gagné par leurs pères, het door hun vaders verdiende geld erdoorheen jagen,
Et rognent la dot promise à leurs sœurs. en knabbelen aan de bruidsschat die hun zusters beloofd is.
Minuit sonne, écoutez, Luister, het is middernacht.
Mon cher, et profitez. Mijn beste, geniet ervan.
A minuit sonnant commence la fête, Op slag van middernacht begint het feest,
Maint coupé s'arrête ; menig rijtuig stopt;
On en voit sortir men ziet eruit stappen
De jolis messieurs, des femmes charmantes knappe heren, charmante vrouwen
Qui viennent pimpantes die opgedoft komen
Pour se divertir ! om zich te vermaken!
La fleur du panier, des brunes, des blondes, De pareltjes van het stel, brunettes, blondines,
Et bien entendu, des rousses aussi… en natuurlijk ook roodharigen...
Les jolis messieurs sont de tous les mondes ; De fraaie heren komen uit alle rangen en standen;
C'est un peu mêlé ce qu'on trouve ici ! het is een nogal bont gezelschap dat je hier aantreft!
Tout cela s'anime et se met en joie ; Alles komt tot leven en wordt uitgelaten;
Frou frou de la soie, het ruisen van de zijde,
Le long des couloirs ; langs de gangen;
C'est l'adagio de la bacchanale, het is het adagio van de braspartij,
Dont la voix brutale wiens brute stem
Gronde tous les soirs ! elke avond bromt!
Rires éclatants, fracas du champagne, Schaterend gelach, het knallen van champagne,
On cartonne ici, l'on danse là-bas, hier wordt gekaart, daarginds gedanst,
Et le piano qui grince accompagne en de krakende piano begeleidt,
Sur des airs connus d'étranges ébats ! op bekende deuntjes, vreemde capriolen!
Le bruit monte, monte et devient tempête, Het lawaai stijgt, stijgt en wordt een storm,
La jeunesse en fête de feestende jeugd
Chante à plein gosier zingt uit volle borst
Est-ce du plaisir ou de la furie ? Is het plezier of razernij?
On parle, l'on crie Men praat, men schreeuwt
Tant qu'on peut crier ! zo hard men maar kan!
Quand on ne peut plus, il faut bien se taire, Als men niet meer kan, moet men wel zwijgen,
La gaieté s'en va petit à petit ; de vrolijkheid ebt beetje bij beetje weg;
L'un dort tout debout, l'autre dort par terre, de een slaapt rechtop, de ander op de grond,
Et voilà comment la fête finit. en zo eindigt het feest.
Quand vient le matin, quand parait l'aurore, Als de ochtend komt, als de dageraad gloort,
On en trouve encore, zijn er nog wel een paar te vinden,
Mais plus de gaîté ! maar zonder vrolijkheid meer!
Les brillants viveurs sont mal à leur aise, De schitterende pretmakers voelen zich niet op hun gemak,
Et dans le grand seize en in het grote salon
On voudrait du thé ! wil men wel thee!
Ils s'en vont enfin, la mine blafarde, Eindelijk gaan ze weg, met een bleek gezicht,
Ivres de champagne et de faux amour, dronken van champagne en valse liefde,
Et le balayeur s'arrête, regarde, en de straatveger stopt, kijkt,
Et leur crie ! « Ohé ; les heureux du jour ! » en roept hen toe: "Hela, jullie gelukkigen van de dag!"