Giuseppe Verdi
Invan m'aspetterà Tevergeefs zal ze op me wachten
È qui un signore. Er is hier een heer.
Ah! sarà lui che attendo. Ach! Dat zal degene zijn die ik verwacht.
Madamigella Valéry? Mejuffrouw Valéry?
Son io. Dat ben ik.
D'Alfredo il padre in me vedete! In mij ziet u Alfredo's vader!
Voi! U!
Sì, dell'incauto, che a ruina corre, Ja, van de onbezonnene die zijn ondergang tegemoet snelt,
Ammaliato da voi. betoverd door u.
Donna son io, signore, ed in mia casa; Ik ben een vrouw, meneer, en in mijn eigen huis;
Ch'io vi lasci assentite, sta me toe u te verlaten,
Più per voi che per me. meer om u dan om mij.
Quai modi! Pure Wat een manieren! En toch
Tratto in error voi foste. U bent in dwaling gebracht.
De' suoi beni Van zijn goederen
Dono vuol farvi wil hij u een geschenk maken
Non l'osò finora Dat durfde hij tot nu toe niet
Rifiuterei. Ik zou weigeren.
Pur tanto lusso Toch, zoveel weelde
A tutti Voor iedereen
È mistero quest'atto is deze daad een geheim
A voi nol sia. laat het voor u geen geheim zijn.
Ciel! che discopro! Hemel! Wat ontdek ik!
D'ogni vostro avere Van al uw bezit
Or volete spogliarvi? wilt u zich nu ontdoen?
Ah, il passato perché, perché v'accusa? Ach, waarom, waarom klaagt het verleden u aan?
Più non esiste or amo Alfredo, e Dio Het bestaat niet meer; nu bemin ik Alfredo, en God
Lo cancellò col pentimento mio. wiste het uit met mijn berouw.
Nobili sensi invero! Waarlijk edele gevoelens!
Oh, come dolce O, hoe zoet
Mi suona il vostro accento! klinkt uw stem mij in de oren!
Ed a tai sensi En van zulke gevoelens
Un sacrificio chieggo vraag ik een offer
Ah no, tacete Ach nee, zwijg
Terribil cosa chiedereste certo U zou zeker iets vreselijks vragen
Il previdi... v'attesi... era felice... Ik voorzag het... ik verwachtte u... ik was gelukkig...
Troppo... Te zeer...
D'Alfredo il padre Alfredo's vader
La sorte, l'avvenir domanda or qui vraagt hier en nu het lot, de toekomst
De' suoi due figli. van zijn twee kinderen.
Di due figli! Van twee kinderen!
Sì. Ja.