Charles Gounod
Dans l'azur des cieux, in het azuur van de hemelen,
Et bientôt étincelante en weldra, schitterend,
De sa clarté brûlante met haar brandende klaarte
Éblouit les yeux, de ogen verblindt,
Tel son doux printemps rayonne zo straalt haar zoete lente
Sous la vaine couronne onder de ijdele kroon
Que mit sur son front le destin. die het lot op haar voorhoofd legde.
Mais qui jamais pourra dire Maar wie zal ooit kunnen verwoorden
Ta grâce, ta grâce et ton sourire, jouw bevalligheid, jouw bevalligheid en jouw glimlach,
Ô Balkis, reine du matin! O Balkis, koningin van de ochtend!
Sous la gaze se devine, Onder de sluier vermoedt men,
Dans sa splendeur divine in haar goddelijke pracht,
Sa jeune beauté! haar jeugdige schoonheid!
Sur son visage réside Op haar gelaat woont
Une pudeur candide een argeloze schroom
Avec la fierté! samen met de trots!
Entre l'ignorance heureuse Tussen de gelukkige onwetendheid
Et l'ivresse amoureuse en de roes van de liefde
Son cœur semble encor incertain!.. lijkt haar hart nog onzeker!..
Mais qui jamais pourra dire Maar wie zal ooit kunnen verwoorden
Ta grâce, ta grâce et ton sourire, jouw bevalligheid, jouw bevalligheid en jouw glimlach,
Ô Balkis, reine du matin! O Balkis, koningin van de ochtend!