Giuseppe Verdi
Della beltà n'han rapiti all'incanto, Van de bekoring van schoonheid hebben ze ons weggerukt,
a nostre case vogliamo tornar. naar onze huizen willen we terugkeren.
Non piangete, giovanotti, Huil niet, jongemannen,
per le madri e per le belle; om je moeders en je schonen;
v'ameremo quai sorelle, we zullen van jullie houden als zussen,
vi sapremo confortar. we zullen jullie weten te troosten.
Certo il diavolo non siamo; We zijn beslist de duivel niet;
quelle lacrime tergete, veeg die tranen weg,
al passato, ben vedete, aan het verleden, zie je wel,
ora è inutile pensar. is het nu nutteloos te denken.
Che vergogna!... Su coraggio... Wat een schande!... Kom op, moed...
Bei figliuoli, siete pazzi? Mooie jongens, zijn jullie gek?
Se piangete quai ragazzi Als jullie huilen als kleine jongetjes
vi farete corbellar. maken jullie jezelf belachelijk.
Un'occhiata a voi d'intorno, Eén blik om je heen,
e scommetto che indovino; en ik wed dat ik het goed raad;
ci sarà più d'un visino er zal meer dan één gezichtje zijn
che sapravvi consolar. dat jullie weet te troosten.
Nella guerra è la follia In de oorlog schuilt de dwaasheid
che dée il campo rallegrar: die het kamp moet verblijden:
viva, viva la pazzia, leve, leve de dwaasheid,
che qui sola ha da regnar! die hier alleen moet heersen!