Gaetano Donizetti
C'en est donc fait, et mon sort va changer, Het is dan beslist, en mijn lot gaat veranderen,
Et personne en ces lieux ne vient me protéger ! en niemand hier komt mij beschermen!
Il me faut taire ma souffrance… ik moet mijn verdriet verzwijgen...
Et ne vivre qu'en souvenir !… en enkel van herinnering leven!...
Sous les bijoux et la dentelle, Onder de juwelen en het kant,
Cachons des chagrins superflus… laat mij dit nodeloze leed verbergen...
À quoi donc me sert d'être belle, Wat baat het mij om mooi te zijn,
Puisque hélas ! il ne m'aime plus ! want, helaas, hij houdt niet meer van mij!
Ô vous à qui je fus ravie, O jullie van wie ik werd weggerukt,
Dont j'ai partagé le destin… wiens lot ik heb gedeeld...
Je donnerais toute ma vie ik zou heel mijn leven geven
Pour pouvoir vous serrer la main ! om jullie hand nog eens te kunnen drukken!