Hector Berlioz
Fleurs des champs et rubans sont leur parure; veldbloemen en linten zijn hun opschik;
Sous les tilleuls, les voilà tous, onder de linden zijn ze daar allemaal,
Dansant, sautant comme des fous. ze dansen en springen als gekken.
Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira! Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira!
Suivez donc la mesure! Hou toch de maat!
Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira! Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira!
Quels sont ces cris? quel est ce bruit lointain? Wat zijn dat voor kreten? Wat is dat voor geluid in de verte?
Tra la la la la la! ha ha! Tra la la la la la! Ha ha!
Ce sont des villageois, au lever du matin, Het zijn dorpelingen, bij het krieken van de dag,
Qui dansent en chantant sur la verte pelouse. die al zingend dansen op het groene gras.
De leurs plaisirs ma misère est jalouse. Mijn ellende is jaloers op hun plezier.
Ils passent tous comme l’éclair, Ze schieten allemaal als de bliksem voorbij,
Et les robes volaient en l’air; en de rokken vlogen omhoog;
Mais bientôt on fut moins agile; maar al snel was men minder vlug;
Le rouge leur montait au front; ze kregen een rood hoofd;
Et l’un sur l’autre dans le rond, en in de kring, de een over de ander,
Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira! Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira!
Tous tombaient à la file. vielen ze allemaal op een rij om.
Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira! Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira!
Ne me touchez donc pas ainsi! Zit niet zo aan me!
Paix! ma femme n’est point ici! Stil! Mijn vrouw is er niet!
Profitons de la circonstance! Laten we van de gelegenheid gebruikmaken!
Dehors il l’emmena soudain, Hij nam haar ineens mee naar buiten,
Et tout pourtant allait son train, en toch ging alles gewoon zijn gang,
Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira! Ha! ha! ha! ha! ha! ha! Landerira!
La musique et la danse. La, la, la, de muziek en het dansen. La, la, la,
Tra la la la la la! ha ha! Tra la la la la la! Ha ha!