François Adrien Boieldieu
Et ces fuseaux que j'agite en deze spinnewielen die ik laat draaien
Bientôt ne tourneront plus. zullen weldra niet meer draaien.
Que je voie encor mes maîtres Mocht ik mijn meesters nog eens zien
Au château de leurs ancêtres : in het kasteel van hun voorouders:
Avant de mourir, voilà voor ik sterf, dat is
Le seul bonheur que j'implore… het enige geluk waar ik om smeek...
Fuseaux légers, tournez encore, Lichte spillen, draai nog eens,
Tournez encore jusque là ! draai nog tot die dag!
Et toi, dont la souvenance En jij, wiens herinnering
Reste en mon cœur maternel, in mijn moederlijke hart voortleeft,
Toi, dont j'élevai l'enfance, jij, wiens kindertijd ik grootbracht,
Pauvre Julien d'Avenel ; arme Julien d'Avenel;
Dussé-je en mourir de joie, al zou ik er van vreugde om sterven,
Qu'un seul jour je te revoie : mocht ik je voor één enkele dag terugzien:
Avant d'expirer, voilà voor ik de laatste adem uitblaas, dat is
Tout le bonheur que j'implore… al het geluk waar ik om smeek...
Fuseaux légers, tournez encore, Lichte spillen, draai nog eens,
Tournez encore jusque là. draai nog tot die dag.