Wolfgang Amadeus Mozart
disprezzata clemenza una vendetta. versmade mildheid een wraak verschuldigd.
Vendetta!… Il cor di Tito Wraak!… Kan het hart van Titus
tali sensi produce?… Eh viva… Invano zulke gevoelens koesteren?… Nee, laat hem leven… Spreken de wetten
parlan dunque le leggi? Io, lor custode, dan voor niets? Voer ik, hun hoeder,
l'eseguisco così? Di Sesto amico ze zo uit? Kan Titus niet vergeten
non sa Tito scordarsi?… Ogn'altro affetto dat hij Sesto's vriend is?… Elk ander gevoel
d'amicizia e pietà taccia per ora. van vriendschap en mededogen moet nu zwijgen.
Sesto è reo; Sesto mora. Sesto is schuldig; Sesto moet sterven.
Ma dunque faccio Maar moet ik dan
sì gran forza al mio cor. Né almen sicuro mijn hart zo'n geweld aandoen? En ben ik er niet eens zeker van
sarò ch'altri l'approvi? Ah, non si lasci dat anderen het goedkeuren? Ach, laat ik
il solito cammin… mijn gewone weg niet verlaten…
Viva l'amico! Mijn vriend mag leven!
benché infedele. ook al is hij trouweloos.
E se accusarmi il mondo En als de wereld
vuol pur di qualche errore, mij per se van een fout wil beschuldigen,
m'accusi di pietà, laat ze mij dan van mededogen beschuldigen,
non di rigore. niet van hardheid.
Publio. Publio.