Giuseppe Verdi
Ce pieux solitaire Deze vrome kluizenaar,
qu'à l'égal des chrétiens le Sarrasin révère, die de Saraceen even hoog vereert als de christenen,
je veux l'interroger. De la France banni, wil ik ondervragen. Uit Frankrijk verbannen,
pour y cacher sa honte, om hier zijn schande te verbergen,
Gaston en Palestine est venu. L'on raconte is Gaston naar Palestina gekomen. Men zegt
qu'il a trouvé la mort. Son malheur est fini, dat hij de dood heeft gevonden. Zijn ongeluk is voorbij,
non le mien. Cet ermite het mijne niet. Deze kluizenaar
peut-être m'apprendra... Entre, Isaure, entre vite... kan het mij misschien vertellen... Ga naar binnen, Isaure, snel...
Mais... voyez sur le seuil! Maar... kijk, daar op de drempel!
En croirai-je mes yeux? Kan ik mijn ogen geloven?
L'écuyer de Gaston! Gastons schildknaap!
Vous, madame? En ces lieux! U, mevrouw? Hier!
Parle-moi de ton maître! Vertel me over je meester!
Parle! Fais-moi connaître Spreek! Laat mij weten
les maux qu'il a soufferts. wat hij heeft geleden.
Avec lui j'ai quitté la France. Met hem heb ik Frankrijk verlaten.
Le consolant dans sa souffrance, Ik troostte hem in zijn lijden
je l'ai suivi dans ces déserts. en volgde hem in deze woestijnen.
Et toujours sa triste pensée En steeds vlogen zijn droeve gedachten
revolait vers sa fiancée, terug naar zijn verloofde,
qu'il nommait en pleurant... wier naam hij wenend noemde...
Achève... je suis calme. Ga door... ik ben kalm.
Un jour en combattant, Op een dag, in de strijd,
le nombre, hélas, rendit sa valeur inutile. maakte de overmacht, helaas, zijn moed nutteloos.
Depuis, dans cette ville... Sindsdien, in die stad...
Captif... gevangen...
Il n'est pas mort? Hij is niet dood?
Il est là prisonnier. Hij zit daar gevangen.