Christoph Willibald Gluck
Pylade! Pylade!
Grands Dieux! Grote goden!
Que je vous plains! Wat heb ik met u te doen!
Vous, conduisez ses pas! U daar, breng hem weg!
Non, prêtresse, arrêtez, votre pitié s'égare! Nee, priesteres, wacht, uw medelijden is misplaatst!
Que dites-vous? Wat zegt u?
C'est à moi de mourir, Het is aan mij om te sterven,
Mon ami pourra vous servir, mijn vriend kan u van dienst zijn,
Qu'il soit le digne objet d'un service si rare! laat hij die zeldzame gunst waardig ontvangen!
N'écoutez point ses transports furieux! Luister niet naar zijn razende uitbarstingen!
Vivez! et me servez! Leef, en dien mij!
Je ne le puis sans crime. Dat kan ik niet zonder misdaad.
Cruel, quelle fureur t'anime? Wreedaard, welke razernij drijft je?
Ah! je sens que mon choix est dicté par les Dieux! Ach, ik voel dat de goden mij deze keuze ingeven!
C'en est fait, ici même, à l'instant, je déclare… Het is beslist: hier, op dit ogenblik, verklaar ik…
Arrête! Stop!
Eh bien! sachez… Welnu! weet dan…
Arrête! justes Dieux! Stop! Rechtvaardige goden!
Quelle soudaine horreur de votre âme s'empare? Welke plotselinge afschuw maakt zich van uw ziel meester?
Prononcez que ma mort… Spreek uit dat mijn dood…
Non, ne l'espérez pas. Nee, reken daar niet op.
Un pouvoir inconnu, puissant, irrésistible, Een onbekende, sterke, onweerstaanbare macht
Sur l'autel des Dieux même, arrêterait mon bras! zou zelfs op het altaar van de goden mijn arm tegenhouden!