Christoph Willibald Gluck
Dieux puissants que j'atteste, Machtige goden die ik tot getuige roep,
Non, je ne souffrirai pas… nee, ik zal het niet dulden...
Vous osez arrêter mes pas! U durft mij tegen te houden!
Perfides, privez-moi Trouwelozen, ontneem mij
Du jour que je déteste, het leven dat ik verfoei,
Dans ce sein maternel stoot in deze moederborst
Enfoncez le couteau het mes
Et qu'au pied de l'autel funeste en laat aan de voet van het noodlottige altaar
Je trouve du moins mon tombeau. mij ten minste mijn graf vinden.
Ah! je succombe à ma douleur mortelle Ach! ik bezwijk onder mijn dodelijke smart.
Ma fille! Je la vois, Mijn dochter! Ik zie haar,
Sous le fer inhumain… onder het onmenselijke staal...
Que son barbare père dat haar barbaarse vader
Aiguisa de sa main, met eigen hand sleep,
Un prêtre, environné Een priester, omringd
D'une foule cruelle, door een wrede menigte,
Ose porter sur elle durft op haar
Une main criminelle; een misdadige hand te leggen;
Il déchire son sein… hij verscheurt haar borst...
Et d'un œil curieux en met nieuwsgierig oog,
Dans son cœur palpitant… in haar kloppend hart...
Il consulte les Dieux. raadpleegt hij de goden.
Arrêtez, monstres sanguinaires! Houd op, bloeddorstige monsters!
Tremblez: C'est le pur sang Beef: het is het zuivere bloed
Du souverain des cieux, van de heerser der hemelen,
Dont vous osez rougir la terre! waarmee u de aarde rood durft te kleuren!
Les Grecs soient réduits en poudre, de Grieken tot stof worden vergaan,
Dans leurs vaisseaux embrasés! in hun brandende schepen!
Et toi, Soleil, et toi qui, En jij, Zon, en jij die,
Dans cette contrée, in dit land,
Reconnais l'héritier de erfgenaam herkent
Et le vrai fils d'Atrée, en de ware zoon van Atreus,
Toi, qui n'osas du père jij die het maal van de vader
Eclairer le festin, niet durfde te verlichten,
Recule, recule, wijk terug, wijk terug,
Ils t'ont appris zij hebben jou
Ce funeste chemin. dit noodlottige pad gewezen.
Pour prix du sang que nous allons répandre, In ruil voor het bloed dat wij gaan vergieten,
Puissante déité, protège-nous toujours! machtige godin, bescherm ons altijd!
Quels tristes chants se font entendre… Welke droeve gezangen klinken er...
Ô Dieux! ils vont trancher ses jours! O goden! zij gaan haar leven beëindigen!
En vain vous m'opposez une pitié cruelle, Tevergeefs verspert u mij de weg met wrede deernis,
Barbares, malgré vous, je vole à son secours, barbaren, ondanks u snel ik haar te hulp,
Ou je vais mourir avec elle. of ik ga met haar sterven.