Giuseppe Verdi
Ascolta. Luister.
la luna il viso argenteo de maan toonde haar zilveren gelaat,
mostrava lieto e pieno; blij en vol;
quando suonar per l'aere, toen er door de lucht,
infino allor sì muto... die tot dan toe zo stil was,
dolci s'udiro e flebili zacht en teer weerklonken
gli accordi d'un lïuto, de akkoorden van een luit,
e versi melanconici en een troubadour zong
un trovator cantò. weemoedige verzen.
Versi di prece, ed umile Verzen van gebed, nederig
qual d'uom che prega iddio; als van een mens die tot God bidt;
in quella ripeteasi en daarin werd herhaald
un nome... il nome mio... een naam... mijn eigen naam...
Corsi al veron sollecita... Gretig snelde ik naar het balkon...
egli era, egli era desso!... hij was het, hij was het echt!...
Gioia provai che agli angeli Ik voelde een vreugde die alleen de engelen
solo è provar concesso! mogen ervaren!
Al core, al guardo estatico Voor mijn hart, voor mijn verrukte blik
la terra un ciel sembrò. leek de aarde een hemel.
Quanto narrasti di turbamento Wat je verteld hebt, vult mijn ziel
m'ha piena l'alma!... Io temo! met angst!... Ik ben bang!
Invano! Tevergeefs!
Dubbio, ma tristo presentimento Een vaag maar droef voorgevoel
in me risveglia quest'uomo arcano! wekt deze raadselachtige man in mij!
Tenta obliarlo... Probeer hem te vergeten...
Che dici? oh basti! Wat zeg je? o, genoeg!
Cedi al consiglio dell'amistà... Luister naar de raad van de vriendschap...
Cedi... Geef toe...