Giuseppe Verdi
Miserere d'un'alma già vicina Ontferm U over een ziel die reeds nadert
Alla partenza che non ha ritorno! de afreis waarvan geen terugkeer is!
Miserere di lei, bontà divina, Ontferm U over haar, goddelijke goedheid,
Preda non sia dell'infernal soggiorno! laat haar geen prooi zijn van het helse verblijf!
Quel suon, quelle preci solenni, funeste, Dat geluid, die plechtige, droeve gebeden,
Empiron quest'aere di cupo terror!... vulden deze lucht met duistere ontzetting!...
Contende l'ambascia, che tutta m'investe, De angst die mij geheel bevangt ontzegt
Al labbro il respiro, i palpiti al cor! adem aan mijn lippen, slagen aan mijn hart!
Ah, che la morte ognora Ach, hoe de dood steeds
È tarda nel venir traag is om te komen
A chi desia morir!... voor wie verlangt te sterven!...
Addio, Leonora! Vaarwel, Leonora!
Oh ciel!... sento mancarmi! O hemel!... ik voel mij bezwijken!
Miserere d'un'alma già vicina Ontferm U over een ziel die reeds nadert
Alla partenza che non ha ritorno! de afreis waarvan geen terugkeer is!
Miserere di lei, bontà divina Ontferm U over haar, goddelijke goedheid,
Preda non sia dell'infernal soggiorno! laat haar geen prooi zijn van het helse verblijf!
Sull'orrida torre, ah! par che la morte Op de gruwelijke toren, ach! lijkt het of de dood
Con ali di tenebre librando si va! op vleugels van duisternis zweeft!
Ahi! forse dischiuse gli fian queste porte Wee! misschien gaan deze poorten voor hem pas open
Sol quando cadaver già freddo sarà! wanneer hij al een koud lijk zal zijn!
Sconto col sangue mio Met mijn eigen bloed boet ik
L'amor che posi in te!... voor de liefde die je op mij richtte!...
Non ti scordar di me! Vergeet mij niet!
Leonora, addio! Leonora, vaarwel!
Di te, di te scordarmi!!... Jou vergeten, jou vergeten!!...