Gioachino Rossini
e in tasca sempre aver qualche doblone, en altijd een paar dubloenen op zak,
gran frutto della mia riputazione. de rijke vruchten van mijn goede naam.
Ecco qua: senza Figaro Zo gaat het: zonder Figaro
non si accasa in Siviglia una ragazza; trouwt er in Sevilla geen meisje;
a me la vedovella het weduwtje klopt bij mij aan
ricorre pel marito: io colla scusa voor een man. En ik, onder het mom
del pettine di giorno, van de kam overdag
della chitarra col favor la notte, en 's nachts met hulp van de gitaar,
a tutti onestamente, sta voor iedereen, heel eerlijk,
non fo per dir, m'adatto a far piacere. zonder op te scheppen, klaar om een plezier te doen.
Oh che vita, che vita! Oh che mestiere! O, wat een leven, wat een leven! O, wat een vak!
Orsù, presto a bottega... Kom op, gauw naar de zaak...
È desso, o pur m'inganno? Is hij het, of vergis ik me?
Chi sarà mai costui? Wie zou dat nou zijn?
Oh, è lui senz'altro! O, hij is het, zonder twijfel!
Figaro! Figaro!
Mio padrone Mijnheer...
Oh, chi veggo!... Eccellenza!... O, wie zie ik daar!... Excellentie!...
Zitto, zitto, prudenza! Stil, stil, voorzichtig!
Qui non son conosciuto, Hier kent niemand me,
né vo' farmi conoscere. Per questo en ik wil ook niet herkend worden. Daarvoor
ho le mie gran ragioni. heb ik zo mijn redenen.
Intendo, intendo, Ik begrijp het, ik begrijp het,
la lascio in libertà. ik laat u met rust.
No... Nee...
Che serve? Wat wenst u?
No, dico: resta qua; Nee, zeg ik: blijf hier;
forse ai disegni miei misschien kom je voor mijn plannen
non giungi inopportuno... Ma cospetto, precies op tijd... Maar sapperloot,
dimmi un po', buona lana, zeg eens, ouwe schelm,
come ti trovo qua?... poter del mondo! hoe tref ik jou hier aan?... Wel allemachtig!
Ti veggo grasso e tondo... Je ziet er dik en rond uit...
La miseria, signore! Dat komt van de armoede, mijnheer!
Ah birbo! Ah, deugniet!
Grazie. Dank u.
Hai messo ancor giudizio? Ben je al wat verstandiger geworden?
Oh! e come... Ed ella, O! En hoe... En u,
come in Siviglia? hoe komt u in Sevilla?
Or te lo spiego. Al Prado Dat zal ik je nu uitleggen. Op de Prado
vidi un fior di bellezza, una fanciulla, zag ik een pure schoonheid, een meisje,
figlia d'un certo medico barbogio de dochter van een zekere kindse oude dokter
che qua da pochi dì s'è stabilito. die zich hier een paar dagen geleden heeft gevestigd.
Io, di questa invaghito, Smoorverliefd op haar
lasciai patria e parenti, e qua men venni. liet ik vaderland en familie achter en kwam ik hierheen.
E qui la notte e il giorno En hier loop ik nacht en dag
passo girando a que' balconi intorno. om die balkons heen te draaien.
A que' balconi?... un medico?... Oh cospetto! Die balkons?... Een dokter?... O, sapperloot!
Siete ben fortunato; U boft maar;
sui maccheroni il cacio v'è cascato. het valt u zomaar in de schoot.
Come? Hoezo?
Certo. Là dentro Zeker. Daarbinnen
io son barbiere, parrucchier, chirurgo, ben ik barbier, pruikenmaker, chirurgijn,
botanico, spezial, veterinario, botanicus, apotheker, veearts,
il faccendier di casa. het manusje-van-alles in huis.
Oh che sorte!... O, wat een geluk!...
Non basta. La ragazza Dat is nog niet alles. Het meisje
figlia non è del medico. È soltanto is niet de dochter van de dokter. Ze is alleen maar
la sua pupilla! zijn pupil!
Oh che consolazione! O, wat een troost!
Perciò... Zitto!... Dus... Stil!...
Cos'è? Wat is er?
S'apre il balcone. Het balkon gaat open.