Wolfgang Amadeus Mozart
Pietà! Numi, pietà! Genade! Goden, genade!
Aiuto oh giusti Numi! Help, o rechtvaardige goden!
A noi volgete i lumi... Wend uw blik tot ons...
Pietà! Numi, pietà! Genade! Goden, genade!
Il ciel, il mare, il vento De hemel, de zee, de wind
Ci opprimon di spavento... verpletteren ons met angst...
Pietà Numi, pietà. Genade, goden, genade.
In braccio a cruda morte In de armen van een wrede dood
Ci spinge l'empia sorte... drijft het meedogenloze lot ons...
Eccoci salvi alfin. Hier zijn wij, eindelijk veilig.
Oh voi, di Marte, O gij, van Mars,
E di Nettuno all'ire, en van Neptunus' toorn,
Alle vittorie, ai stenti in overwinningen en ontberingen
Fidi seguaci miei, mijn trouwe volgelingen,
Lasciatemi per poco laat mij even alleen
Qui solo respirar, e al ciel natio hier alleen ademen, en aan mijn geboortehemel
Confidar il passato affanno mio. mijn doorstane leed toevertrouwen.
Tranquillo è il mar, aura soave spira De zee is kalm, een zachte bries waait
Di dolce calma, e le cerulee sponde van zoete kalmte, en de azuren kusten
Il biondo Dio indora, ovunque io miro, verguldt de blonde god; waar ik ook kijk,
Tutto di pace in sen riposa, e gode. rust en geniet alles vredig in zijn binnenste.
Io sol, io sol su queste aride spiagge Ik alleen, ik alleen op deze dorre stranden,
D'affanno, e da disagio estenuato uitgeput door leed en ontbering,
Quella calma, oh Nettuno, in me non provo, die kalmte, o Neptunus, voel ik niet in mij,
Che al tuo regno impetrai. die ik van uw rijk afgesmeekt heb.
Oh voto insano, atroce! O waanzinnige, gruwelijke gelofte!
Giuramento crudel! ah qual de' Numi Wrede eed! ach welke der goden
Mi serba ancora in vita, houdt mij nog in leven,
Oh qual di voi mi porge almen aita? o wie van u biedt mij ten minste hulp?