Wolfgang Amadeus Mozart
Veder basti alla Grecia Laat het Griekenland genoeg zijn
Vinto il nemico. Opra di me più degna de vijand verslagen te zien. Laat het zich voorbereiden
A mirar s'apparecchi, oh principessa: op een daad die mij meer waardig is, prinses:
Vegga il vinto felice. laat het de overwonnene gelukkig zien.
Arbace viene. Daar komt Arbace.
Ma quel pianto che annunzia? Maar wat betekenen die tranen?
Mio signore, Mijn heer,
De' mali il più terribil... de verschrikkelijkste van alle rampen...
Più non vive Leeft mijn vader
Il genitor? niet meer?
Non vive: quel, che Marte Hij leeft niet meer: wat Mars
Far non poté fin or, fece Nettuno, tot nu toe niet klaarspeelde, heeft Neptunus gedaan,
L'inesorabil Nume, de onverbiddelijke god,
E degl'eroi il più degno, ora il riseppi, en de waardigste van alle helden is, zo hoorde ik net,
Presso a straniera sponda bij een vreemde kust
Affogato morì! verdronken!
Ilia, de' viventi Ilia, hier zie je de ellendigste
Eccoti il più meschin. Or sì dal cielo van alle levenden. Nu heeft de hemel
Soddisfatta sarai... barbaro fato!... je genoegdoening gegeven... wreed lot!
Corrasi al lido... ahimè! son disperato! Snel naar het strand... helaas, ik ben wanhopig!
Dell'Asia i danni ancora Wat Azië is aangedaan,
Troppo risento, e pur d'un grand'eroe voel ik nog veel te sterk, en toch lijkt mijn hart
Al nome, al caso, il cor parmi commosso. ontroerd bij de naam en het lot van een grote held.
E negargli i sospir, ah no, non posso. En hem mijn zuchten weigeren, ach nee, dat kan ik niet.