Wolfgang Amadeus Mozart
Idamante disporre naar believen beschikken
D'un impero, e del cor, e a me non resta over een rijk en over zijn hart, en voor mij blijft er
Ombra di speme? A mio dispetto, ahi lassa! geen schijn van hoop over? Tegen mijn zin, ach, ik arme,
Vedrò, vedrà la Grecia a suo gran scorno zal ik zien, zal Griekenland tot zijn grote schande zien
Una schiava Troiana di quel soglio, hoe een Trojaanse slavin die troon
E del talamo a parte... In vano Elettra en het huwelijksbed deelt... Tevergeefs, Elettra,
Ami l'ingrato... e soffre bemin je die ondankbare... En verdraagt
Una Figlia d'un re, ch'ha re vassalli, de dochter van een koning die koningen als leenmannen heeft,
Che una vil schiava aspiri al grande acquisto?... dat een verachtelijke slavin naar zo'n grote buit dingt?...
Oh sdegno! oh smanie! oh duol!... più non resisto. O toorn! O razernij! O smart!... Ik houd het niet langer uit.