Wolfgang Amadeus Mozart
Le ministre saran?... mani esecrande! moeten het werk doen?... Vervloekte handen!
Barbari, ingiusti Numi! are nefande! Wrede, onrechtvaardige goden! Goddeloze altaren!
Spiagge romite, e voi scoscese rupi Eenzame stranden, en jullie, steile rotsen,
Testimoni al mio duol siate, e cortesi wees getuige van mijn verdriet, en bied
Di questo vostro albergo een onrustig hart gastvrij
A un agitato cor... quanto spiegate onderdak in jullie woning... Hoe goed tonen jullie
Di mia sorte il rigor solinghi orrori!... de hardheid van mijn lot, eenzame verschrikkingen!...
Vedo fra quegl'avanzi Ik zie tussen die resten
Di fracassate navi su quel lido van verbrijzelde schepen op dat strand
Sconosciuto guerrier... voglio ascoltarlo, een onbekende krijger... ik wil hem aanhoren,
Vuo' confortarlo, e voglio ik wil hem troosten, en ik wil
In letizia cangiar quel suo cordoglio. zijn verdriet in vreugde veranderen.
Sgombra, o guerrier, qual tu ti sia, il timore; Laat je angst varen, krijger, wie je ook bent;
Eccoti pronto a tuo soccorso quello, hier staat klaar om je te helpen
Che in questo clima offrir te 'l può. degene die je in dit land hulp kan bieden.
Più il guardo, Hoe langer ik hem aankijk,
Più mi strugge il dolor. hoe meer het verdriet mij verteert.
De' giorni miei De rest van mijn dagen
Il resto a te dovrò. Tu quale avrai zal ik aan jou te danken hebben. Welke beloning
Premio da me? krijg jij van mij?
Premio al mio cor sarà Mijn hart is al beloond
L'esser pago d'averti als ik je heb kunnen
Sollevato; difeso: ahi troppo, amico, opbeuren en beschermen. Ach, vriend, mijn eigen ellende
Dalle miserie mie instrutto io fui heeft mij maar al te goed geleerd
A intenerirmi alle miserie altrui. om bewogen te zijn door de ellende van anderen.
Qual voce, qual pietà il mio sen trafigge! Wat een stem, wat een medelijden doorboort mijn borst!
Misero tu? che dici? ti son conte Jij, ongelukkig? Wat zeg je? Ken je
Le tue sventure appien? je ongeluk dan helemaal?
Dell'amor mio, Het dierbaarste wat
Cielo! il più caro oggetto, ik liefheb, hemel,
In quelli abissi spinto in die afgronden gestort,
Giace l'eroe Idomeneo estinto. ligt de held Idomeneo dood.
Ma tu sospiri, e piangi? Maar jij zucht en huilt?
T'è noto Idomeneo? Kende je Idomeneo?
Uom più di questo Er is geen man
Deplorabil non v'è, non v'è chi plachi die meer te beklagen is; er is niemand die
Il fato suo austero. zijn harde lot kan verzachten.
Che favelli? Wat zeg je?
Vive egli ancor? Leeft hij nog?
Oh Dei! torno a sperar. O goden! Ik krijg weer hoop.
Ah dimmi amico, dimmi, Ach, zeg me, vriend, zeg me,
Dov'è? dove quel dolce aspetto waar is hij? Waar is dat lieve gelaat
Vita mi renderà? dat mij het leven teruggeeft?
Ma d'onde nasce Maar waar komt die
Questa, che per lui nutri tedere liefde vandaan
Tenerezza d'amor? die je voor hem koestert?
Ah, ch'egli è il padre... Ach, omdat hij de vader is...
Oh Dio! O god!
Parla: di chi è egli padre? Spreek: van wie is hij de vader?
È il padre mio. Hij is mijn vader.
Spietatissimi Dei! Meedogenloze goden!
Meco compiangi Beklaag je samen met mij
Del padre mio il destin? het lot van mijn vader?
Ah figlio!... Ach, mijn zoon!...
Ah padre!... ah Numi! Ach, vader!... Ach, goden!
Dove son io?... oh qual trasporto!... Soffri, Waar ben ik?... O, wat een vervoering!... Aanbeden vader,
Genitor adorato, che al tuo seno... sta toe dat ik aan je borst...
E che un amplesso... en dat een omhelzing...
Ahimè! perché ti sdegni? Helaas! Waarom word je boos?
Disperato mi fuggi?... ah dove, ah dove? Vlucht je wanhopig voor mij weg?... Ach, waarheen, waarheen?
Non mi seguir, te 'l vieto: Volg me niet, ik verbied het je:
Meglio per te saria il non avermi het was beter voor je geweest als je mij
Veduto or qui. Paventa il rivedermi. hier nooit had gezien. Vrees de dag dat je mij weerziet.