Arthur Sullivan
Proclaims a sorrow far more deep than common; verkondigt een verdriet dat veel dieper gaat dan gewoonlijk;
Confide in me – fear not – I am a mother! Vertrouw het mij toe, wees niet bang, ik ben een moeder!
Yes, Little Buttercup, I'm sad and sorry – Ja, kleine Buttercup, ik ben bedroefd en terneergeslagen:
My daughter, Josephine, the fairest flower mijn dochter Josephine, de schoonste bloem
That ever blossomed on ancestral timber, die ooit aan een stamboom heeft gebloeid,
Is sought in marriage by Sir Joseph Porter, wordt ten huwelijk gevraagd door Sir Joseph Porter,
Our Admiralty's First Lord, but for some reason de Eerste Lord van onze Admiraliteit, maar om een of andere reden
She does not seem to tackle kindly to it. lijkt zij er niet graag op in te gaan.
Ah, poor Sir Joseph! Ah, I know too well Ach, arme Sir Joseph! Ach, ik ken maar al te goed
The anguish of a heart that loves but vainly! de kwelling van een hart dat vergeefs liefheeft!
But see, here comes your most attractive daughter. Maar zie, daar komt uw hoogst aantrekkelijke dochter.
I go – Farewell! Ik ga. Vaarwel!
A plump and pleasing person! Een mollige en aangename vrouw!