Camille Saint-Saëns
Tout me parle de toi dans ma captivité, Alles spreekt mij van u in mijn gevangenschap,
Ô berceau de mes jours, ô mon Espagne chérie! o bakermat van mijn dagen, o mijn geliefde Spanje!
Je ne te reverrai jamais, Ik zal je nooit meer terugzien,
Ô douce terre où je suis née! o lieflijk land waar ik geboren ben!
Au destin qui m'a condamnée Aan het lot dat mij heeft veroordeeld
Sans révolte je me soumets. onderwerp ik mij zonder opstand.
Mais du moins garde à ma mémoire Maar bewaar tenminste voor mijn nagedachtenis
Un souvenir plein de pitié, een herinnering vol medelijden,
Ô pays d'amour et de gloire o land van liefde en glorie
Que je n'ai jamais oublié! dat ik nooit ben vergeten!
La mort m'eût été moins amère De dood zou mij minder bitter zijn geweest
Si, comme autrefois, le sommeil, als ik hem, zoals weleer, als de slaap,
Je l'avais trouvée, ô ma mère, had gevonden, o mijn moeder,
Sur ton sein fécond et vermeil. aan uw vruchtbare, blozende boezem.
Comme un soldat vaincu je tombe Als een verslagen soldaat val ik neer
Sur une terre de douleurs... op een land van smarten...
Ceux-là sont heureux dont la tombe Gelukkig zijn zij wier graf
De leur berceau garde les fleurs. de bloemen van hun bakermat bewaart.