Stanisław Moniuszko
Oj wesoło, oj wesoło! O, wat vrolijk, o, wat vrolijk!
Teraz więc przekonaj się! overtuig jezelf dan nu!
Gdzie mój sokół? Jaśko gdzie? Waar is mijn valk? Waar is Jaśko?
Patrzaj - tam! Kijk, daar!
Ach! Ach!
Przed ołtarzem stoją razem, Voor het altaar staan zij samen,
Pleban czyta, oni z cicha de pastoor leest, en zachtjes
Wtórzą za nim, a z wyrazem spreken zij hem na, en met gevoel
Każdym płacze panna młoda, bij elk woord weent de jonge bruid,
A twój Jaśko się uśmiecha. terwijl jouw Jaśko glimlacht.
Oj, szkoda cię Jaśku, szkoda! O, wat jammer voor jou, Jaśko, wat jammer!
I mnie szkoda. Ale czemu En jammer voor mij. Maar waarom,
Jontku, dręczysz, męczysz mnie? Jontek, kwel en pijnig je mij?
Teraz pierścień on jej dał, Nu gaf hij haar een ring,
Ona pierścień dała jemu, zij gaf een ring aan hem,
Ale płacze, a on stoi maar zij weent, terwijl hij staat
Tak wesoły jak i stał. zo vrolijk als hij daarvoor stond.
Oj, żebyś, ty Jontku znał, O, als jij, Jontek, eens wist
Co się w sercu dzieje, tu. wat hier in mijn hart gebeurt.
Aż się mówić człowiek boi. zozeer dat men het niet durft te zeggen.
Już, już! Nu, nu!
Już. Nu.