Stanisław Moniuszko
Jak się macie, dobrzy ludzie? Hoe gaat het, goede mensen?
Jak się macie, jak się macie? Hoe gaat het, hoe gaat het?
Dziękujemy paniczowi. Wij danken u, jonge heer.
Wielki Boże! Ona tu! Grote God! Zij is hier!
Jak się macie? Hoe gaat het?
Dziękujemy panieneczce, Wij danken u, jongejuffrouw,
Dziękujemy pani! wij danken u, mevrouw!
Cóż? Czy wam zdrętwiała gęba? Wat? Is jullie mond verstijfd?
Witać - jakby skamienieli! Begroeten, alsof jullie versteend zijn!
Jakem Dziemba, herbu Ziemba, Zo waar ik Dziemba heet, van het wapen Ziemba,
Głośniej, bo wam... Luider, of anders...!
Powitamy ją weselej! Wij begroeten haar vrolijker!
Dziękujemy panieneczce, Wij danken u, jongejuffrouw,
Dziękujemy pani! wij danken u, mevrouw!
Cóż to za biedna, blada dziewczyna? Wat voor arm, bleek meisje is dat?
Blada dziewczyna? Een bleek meisje?
Z tą twarzą smutną, milczącą? met dat droeve, zwijgende gezicht?
Z tą twarzą smutną, milczącą. met dat droeve, zwijgende gezicht.
Ha! Czy też jej nie poznała? Ha! Zou zij haar toch niet herkend hebben?
Jakaż to biedna dziewczyna, Wat een arm meisje is dat,
Z tą twarzą bladą, cierpiącą? met dat bleke, lijdende gezicht?
Ta twarz mi się przypomina, Dat gezicht komt mij weer voor de geest,
Ach! Pomnę - widziałam ją! Ach! Ik herinner het mij, ik heb haar gezien!
Jakaż to biedna dziewczyna, Wat een arm meisje is dat,
Patrz Dziembo! Z twarzą cierpiącą? Kijk, Dziemba! Met dat lijdende gezicht?
Ta twarz mi się przypomina, Dat gezicht komt mij weer voor de geest,
Zda się, widzieliśmy ją! het lijkt of wij haar gezien hebben!
Ach! Żeby jej nie poznała! Ach! Als zij haar maar niet herkent!
Drżę cały, lica mi bledną... Ik beef helemaal, mijn gezicht verbleekt...
Ach! Po com ujrzał tę biedną, Ach! Waarom kreeg ik dit arme meisje in het oog,
Ach! Po com ujrzał tu ją! ach! waarom zag ik haar hier!
Poznała, pewno poznała! Zij herkende hem, vast en zeker!
Patrzy na niego, o Boże! Zij kijkt naar hem, o God!
Może domyśli się, może Misschien zal zij het doorhebben, misschien
Pogardą ukarze go! zal zij hem met minachting straffen!
Poznała, przecie poznała, Zij herkende hem, zij deed het werkelijk,
O - biedne, biedne obiedwie! O, die arme, arme twee!
Porzucił jedną zaledwie, Nauwelijks had hij de ene verlaten,
Wnet druga już kocha go! of de andere bemint hem al!
Nad moją biedą, zlituj się, Boże! Heb medelijden met mijn ellende, o God!
Osłoń ją, osłoń opieką Twą! Bescherm haar, bescherm haar met uw zorg!
Głos obłąkanej woła do Boga! De stem van het verwarde meisje roept tot God!
Osłoń ją, Panie, opieką Twą! Bescherm haar, Heer, met uw zorg!
Pamiętasz? Wszak widziałam ją. Herinner je het? Ik heb haar toch gezien.
O tak - moja ukochana! O ja, mijn geliefde!
Jak nie pamiętać tej twarzy? Hoe zou men dat gezicht niet onthouden?
W oczach rozpacz obłąkana, In haar ogen een waanzinnige wanhoop,
Tak boleśnie widać marzy. zo pijnlijk, het is duidelijk, dwaalt zij weg in haar waan.
Jaśku! Jaśku! Jaśko! Jaśko!
Bóg potężnie karać umie God weet machtig te straffen
Chwilowy błąd! een vluchtige misstap!
Może Zofia nie zrozumie. Misschien zal Zofia het niet begrijpen.
Prędzej, prędzej Sneller, sneller,
Chodźmy stąd! laten wij hier weggaan!
Nie wiem - z tą biedną Ik weet niet, met dit arme meisje,
Jak radzić sobie! hoe hiermee om te gaan!
Gołąbeczek siadł na grobie. Het duifje zat neer op een graf.
Co tobie, mała, co tobie? Wat is er, kleintje, wat scheelt je?
Idźmy, idźmy do kościoła! Laten wij gaan, laten wij naar de kerk gaan!
Czas, ach czas! Już mrok dokoła. Het is tijd, ach, tijd! De schemer valt rondom.
Ojcze! Smutek niespodziany, Vader! Een onverwacht verdriet
Serce moje żalem zmógł. heeft mijn hart met verdriet overmand.
Mąż przez serce twe wybrany, De man die je hart heeft gekozen,
Niech wam szczęście zsyła Bóg! moge God jullie geluk schenken!