Stanisław Moniuszko
Mnie Jontek smucił, Jontek bedroefde mij,
Żeś ty mnie zgubił, dat jij mij te gronde richtte,
Żeś mnie porzucił... dat jij mij verliet...
A ja cię widzę! Ja głowę tulę Maar ik zie je! Ik vlij mijn hoofd
Do twojej piersi. I ty tak czule, tegen je borst. En jij, zo teder,
Jak dawniej na mnie spoglądasz się. kijkt naar mij zoals weleer.
O mój sokole, o słonko me! O mijn valk, o mijn zonnetje!
Przeklęta chwila! Ach! Jak tu kłamać, Vervloekt ogenblik! Ach, hoe hier te liegen,
Gdy łza jej każda tak dręczy mnie! als elke traan van haar mij zo kwelt!
Próżne twe płacze, cierpienia twoje! Vergeefs is je geween, je lijden tevergeefs!
Ja ciebie zgubić, ja cię porzucić? Ik, jou te gronde richten? Ik, jou verlaten?
Tylko się oddal. Nie chciałbym stryja, Ga slechts opzij. Ik zou mijn oom niet willen,
Gdyby mnie z tobą ujrzał, zasmucić! mocht hij mij met jou zien, bedroeven!
Nie bój się, nie bój! Wola niczyja Wees niet bang, wees niet bang! Niemands wil
Z mojego serca nie wygna cię! zal jou uit mijn hart verdrijven!
O mój sokole, o słonko me! O mijn valk, o mijn zonnetje!
Uspokój się, uspokój się! Kalmeer toch, kalmeer toch!
Ja cię zapomnieć, ja cię porzucić! Ik, jou vergeten? Ik, jou verlaten?
Opuszczaj prędzej te miejskie mury, Verlaat snel deze stadsmuren,
Czekaj za miastem, nad Wisłą tam, wacht buiten de stad, daar aan de Wisła,
Gdzie krzyż na drodze, koło figury, waar het kruis langs de weg staat, bij het heiligenbeeld,
Ja przyjdę wraz, ja przyjdę sam... ik kom meteen, ik kom alleen...
A potem wnet powrócić nam En dan keren wij weldra terug
Do naszych gór. Tam znowu nam naar onze bergen. Daar opnieuw voor ons
Szczęście i raj... geluk en paradijs...
Do naszych gór i znowu nam Naar onze bergen, en opnieuw voor ons
Szczęście i raj! geluk en paradijs!
Z kim przyszłaś tu? Met wie ben je hier gekomen?
O mój sokole! O mijn valk!
Z kim przyszłaś tu? Met wie ben je hier gekomen?
O słonko moje! O mijn zonnetje!
O dobry panie? Znowuś ten sam! O goede heer? Je bent weer dezelfde!
Oddal się stąd! Ja przyjdę tam! Ga weg van hier! Ik kom daarheen!
O panie! O, mijn heer!
Oddal się stąd! Ja przyjdę sam! Ga weg van hier! Ik kom alleen!
O panie O, mijn heer
Dobry! Zawsze kochasz mnie... goede heer! Je houdt nog steeds van mij...
Uchodź stąd, błagam cię! Ga weg van hier, ik smeek je!
Prawda? Już mnie nie porzucisz! Nietwaar? Je zult mij niet meer verlaten!
Wrócisz w nasze góry, wrócisz, Je keert terug naar onze bergen, je keert terug,
Sokole mój! mijn valk!
Nad rzeczułką ja usiędę Aan het riviertje zal ik gaan zitten,
I tak tęskno czekać będę en zo verlangend zal ik wachten
Aż przylecisz wraz. tot jij aan komt vliegen.
Wtedy będziem zawsze społem, Dan zullen wij altijd samen zijn,
Zawsze z tobą, z mym sokołem, altijd met jou, met mijn valk,
Chyba śmierć rozłączy nas! tenzij de dood ons scheidt!
Tak! Ja cię już nie porzucę, Ja! Ik zal je niet meer verlaten,
Wrócę w nasze góry, wrócę, Ik keer terug naar onze bergen, ik keer terug,
Aniele mój! mijn engel!
Nad rzeczułką ty usiędziesz, Aan het riviertje zul jij gaan zitten,
I tak czekać, czekać będziesz, en zo zul jij wachten en wachten
Aż powrócę wraz. tot ik terugkeer.
Wtedy będziem znowu społem, Dan zullen wij weer samen zijn,
Znowu z tobą, z mym aniołem, weer met jou, met mijn engel,
Chyba śmierć rozłączy nas! tenzij de dood ons scheidt!