Gioachino Rossini
Ne m'abandonne point, espoir de la vengeance! Verlaat mij niet, hoop op wraak!
Guillaume est dans les fers, et mon impatience Guillaume zit in de boeien, en mijn ongeduld
Presse le moment des combats. haast het uur van de strijd.
Dans cette enceinte quel silence! Binnen deze muren, wat een stilte!
J'écoute: je n'entends que le bruit de mes pas. Ik luister: ik hoor enkel het geluid van mijn schreden.
Entrons... Quelle terreur secrète! Laten we binnengaan... Wat een heimelijke vrees!
Devant le seuil, malgré moi je m'arrête; Voor de drempel houd ik, tegen wil en dank, halt;
Je n'y rentrerai pas. Ik zal er niet binnengaan.
Hier encor, ton abri tutélaire nog gisteren bood je beschuttende dak
Offrait un père à mon amour. een vader aan mijn liefde.
J'appelle en vain, douleur amère!.. Ik roep tevergeefs, bittere smart!..
J'appelle, il n'entend plus ma voix! Ik roep, hij hoort mijn stem niet meer!
Murs chéris qu'habitait mon père, Geliefde muren waar mijn vader woonde,
Je viens vous voir pour la dernière fois! ik kom je voor de laatste maal zien!