Giuseppe Verdi
Un suon funereo d'intorno spandesi. Een rouwklank verspreidt zich in het rond.
Ahi vista! Ach, wat een aanblik!
Oh figlia! O, mijn dochter!
Non sembra un angelo che a sonno placido Lijkt ze niet een engel die in vredige slaap
Chini le ciglia? de ogen sluit?
Lucente un'aura sul viso candido Een stralende glans valt op haar witte gezicht
Dal cielo piove; uit de hemel neer;
Dal fral virgineo di puro effluvio Uit haar maagdelijk lichaam stijgt een golf van zuivere geur
Un'onda move! op!
Gran Dio!... Silenzio. Represso gemito Grote God!... Stilte. Een gesmoorde kreun
Mandò l'estinta. kwam van de dode.
Le luci s'aprono! Sorge!... oh miracolo! Haar ogen gaan open! Ze staat op!... o, wonder!
Morte fu vinta. De dood is overwonnen.
Che mai fu? Dove son? Wat is er gebeurd? Waar ben ik?
Fra' tuoi guerrieri. Tussen je strijders.
E presso il vecchio padre... En bij je oude vader...
Oh! non son io O! Ik ben dus geen
Un'empia incantatrice! goddeloze tovenares!
Un angelo tu sei! Je bent een engel!
Ma in nebbia folta Maar in dichte mist
Chiusi eran gli occhi. waren onze ogen gesloten.
Oh padre!... Oh re!... Miei prodi!... O vader!... O koning!... Mijn dapperen!...
Ben vi ravviso! Ecco le franche insegne... Ik herken jullie wel! Daar zijn de Franse vaandels...
La mia dov'è?... ch'io la riporti al cielo, Waar is het mijne?... Laat mij het terugbrengen naar de hemel,
Fidata messaggiera. als trouwe boodschapster.
Prendi... ma non lasciarne! Neem het... maar verlaat ons niet!
Oh mia bandiera! O, mijn vaandel!
S'apre il cielo... Discende la Pia De hemel gaat open... de Heilige Maagd daalt neer,
Che parlar mi solea dalla balza... die vroeger vanaf de rots tot mij sprak...
Mi sorride... mi addita una via... Ze lacht mij toe... ze wijst mij een weg...
Pare accenni che seco mi vuol. Ze lijkt te wenken dat ze mij bij zich wil.
Ecco!... nube dorata m'innalza... Kijk!... een gouden wolk tilt mij op...
Oh!... l'usbergo tramutasi in ale!... O!... mijn harnas verandert in vleugels!...
Addio, terra!... Addio, gloria mortale... Vaarwel, aarde!... Vaarwel, sterfelijke roem...
Alto io volo... già brillo nel Sol! Hoog vlieg ik... ik schitter al in de zon!
Non lasciarne!... Deh vivi, deh vivi Verlaat ons niet!... Ach, leef, leef
Alla Francia, al tuo padre, al tuo re! voor Frankrijk, voor je vader, voor je koning!
Non lasciarne, o fra i cori giulivi Verlaat ons niet, of laat mij tussen de blijde koren
Fa ch'io possa volare con te. met jou meevliegen.
La tua mano sul crine mio bianco Leg je hand op mijn witte haar,
Posa, o figlia, e ne lava il fallir... mijn dochter, en was de schuld ervan af...
Io non piango... nell'animo stanco Ik ween niet... in mijn vermoeide gemoed
È la speme di tosto morir. leeft de hoop spoedig te sterven.
Oh prodigio!... D'insolito raggio O wonder!... Een vreemde straal
Si diffonde improvviso chiaror... verspreidt plotseling een helder licht...
Vale, o diva!... Qual patrio retaggio Vaarwel, goddelijke!... Als erfgoed van het vaderland
Tu vivrai d'ogni Franco nel cor. zul je voortleven in het hart van elke Fransman.
Torna, torna, esulante sorella, Keer terug, keer terug, jubelende zuster,
Sopra i vanni dell'angelo al ciel! op de vleugels van de engel naar de hemel!
È il Signore, il Signor che ti appella, Het is de Heer, de Heer die je roept,
E ti cinge inconsutile vel. en je omhult met een naadloze sluier.
Più del fuoco che n'arde e ne scuoja, Meer dan het vuur dat ons brandt en vilt,
Più che il bujo di notte crudel, meer dan het duister van de wrede nacht,
N'è tormento d'un'alma la gioja, kwelt ons de vreugde van een ziel,
N'è supplizio il trionfo del ciel!... de triomf van de hemel is voor ons een marteling!...