Ludwig van Beethoven
Euch werde Lohn in bessern Welten, Moge je loon ten deel vallen in betere werelden,
Der Himmel hat euch mir geschickt. De hemel heeft je naar mij gestuurd.
O Dank! Ihr habt mich süss erquickt; O dank! Je hebt me zoet verkwikt;
Ich kann die Wohltat, ich kann sie nicht vergelten. Deze weldaad kan ik, kan ik niet vergelden.
Ich lab' ihn gern, den armen Mann, Ik laaf hem graag, de arme man,
Es ist ja bald um ihn getan. Het is toch gauw met hem gedaan.
Wie heftig pochet dieses Hoe heftig klopt dit
Es wogt in Freud' und scharfem Schmerz. Het golft van vreugde en van scherpe pijn.
Bewegt seh' ich den Jüngling hier, Ontroerd zie ik de jongeling hier,
Und Rührung zeigt auch dieser Mann. en ook deze man toont ontroering.
O Gott, du sendest Hoffnung mir, O God, U zendt mij hoop,
Dass ich sie noch gewinnen kann. dat ik haar nog kan winnen.
Die hehre, bange Stunde winkt, Het verheven, bange uur wenkt,
Die Tod mir oder Rettung bringt. dat mij de dood of redding brengt.
Ich tu, was meine Pflicht gebeut, Ik doe wat mijn plicht gebiedt,
Doch hass' ich alle Grausamkeit. maar ik haat alle wreedheid.
Dies Stückchen Brot - ja, seit zwei Tagen Dit stukje brood - ja, sinds twee dagen
Trag' ich es immer schon bei mir. draag ik het al steeds bij me.
Ich möchte gern, doch sag' ich dir, Ik zou het graag doen, maar ik zeg je,
Das hiesse wirklich zu viel wagen. dat zou werkelijk te veel gewaagd zijn.
Ach! Ihr labtet gern den armen Mann. Ach! Je zou de arme man graag laven.
Das geht nicht an, das geht nicht an. Dat gaat niet, dat gaat niet.
Es ist ja bald um ihn getan. Het is toch gauw met hem gedaan.
So sei es - ja, so sei's - du kannst es wagen. Dan zij het zo - ja, zo zij het - je mag het wagen.
Da, nimm das Brot - du armer Mann! Hier, neem het brood - jij arme man!
O Dank dir, Dank! - O Dank! O Dank! O dank je, dank! - O dank! O dank!
Euch werde Lohn in bessern Welten, Moge je loon ten deel vallen in betere werelden,
Der Himmel hat euch mir geschickt. De hemel heeft je naar mij gestuurd.
O Dank! Ihr habt mich süss erquickt, O dank! Je hebt me zoet verkwikt,
Ich kann die Wohltat nicht vergelten. Deze weldaad kan ik niet vergelden.
Der Himmel schicke Rettung dir, Moge de hemel jou redding zenden,
Dann wird mir hoher Lohn gewährt. dan wordt mij een hoog loon verleend.
Mich rührte oft dein Leiden hier, Jouw lijden hier ontroerde me vaak,
Doch Hilfe war mir streng verwehrt. maar hulp was mij streng verboden.
Ich labt' ihn gern, den armen Mann, Ik laafde hem graag, de arme man,
Es ist ja bald um ihn getan. Het is toch gauw met hem gedaan.
O mehr, als ich ertragen kann! O, meer dan ik verdragen kan!
O dass ich euch nicht lohnen kann! O, dat ik je niet belonen kan!