Giuseppe Verdi
sorgon gli spirti vagabondi a frotte rijzen de dolende geesten bij drommen op
e vien nel parco il nero Cacciator. en in het park komt de zwarte Jager.
Egli cammina lento, lento, lento, Hij loopt langzaam, langzaam, langzaam,
nel gran letargo della sepoltura. in de grote loomheid van het graf.
S'avanza livido… Hij komt nader, lijkbleek…
Oh! Che spavento! Oh! wat vreselijk!
Già sento il brivido della paura! Ik voel al de rilling van de angst!
Fandonie che ai bamboli Verzinsels die grootmoeders
raccontan le nonne aan kleine kinderen vertellen
con lunghi preamboli, met lange inleidingen,
per farli dormir. om ze te laten slapen.
Vendetta di donne Een vrouwenwraak
non deve fallir. mag niet mislukken.
S'avanza livido e il passo converge Hij komt nader, lijkbleek, en zijn tred wendt zich
al tronco ove esalò l'anima prava. naar de stam waar zijn boze ziel de laatste adem uitblies.
Sbucan le Fate. Sulla fronte egli erge De feeën schieten tevoorschijn. Op zijn voorhoofd verheft hij
due corna lunghe, lunghe, lunghe… twee horens, lang, lang, lang…