Giuseppe Verdi
Che mai vegg'io! Nel penetral più sacro Wat zie ik daar! In het heiligste vertrek
di mia magione, presso a lei che sposa van mijn huis, naast haar die de bruid
esser dovrà d'un Silva, van een Silva moet worden,
due seduttori io scorgo? ontwaar ik twee verleiders?
Entrate, olà, miei fidi cavalieri. Komt binnen, hola, mijn trouwe ridders.
Sia ognuno testimon del disonore, Laat ieder getuige zijn van de schande,
dell'onta che si reca al suo signore. van de smaad die hun heer wordt aangedaan.
Del tuo crine sulle nevi Op de sneeuw van je grijze haar
piomba invece il disonor. valt in plaats daarvan de oneer.
Ah, perché l'etade in seno Ach, waarom heeft de ouderdom in mijn borst
giovin core m'ha serbato! een jong hart bewaard!
Mi dovevan gli anni almeno De jaren hadden tenminste
far di gelo ancora il cor. ook mijn hart tot ijs moeten maken.