Giuseppe Verdi
Tu se' Ernani!... me 'l dice lo sdegno Jij bent Ernani!... dat zegt mij de verontwaardiging
che in vederti quest'anima invade: die mijn ziel bij het zien van jou overvalt:
tu se' Ernani!... il bandito, l'indegno jij bent Ernani!... de bandiet, de eerloze
turbatore di queste contrade... verstoorder van deze landen...
A un mio cenno perduto saresti... Op één teken van mij zou je verloren zijn...
Va'... ti sprezzo, pietade ho di te. Ga... ik veracht je, ik heb medelijden met je.
Pria che l'ira in me tutta si desti Voordat mijn volle woede in mij ontwaakt,
fuggi, o stolto, l'offeso tuo re. vlucht, dwaas, voor je gekrenkte koning.
Me conosci... tu dunque saprai Je kent mij... dan zul je weten
con qual odio t'aborra il mio cuore... met welke haat mijn hart je verafschuwt...
Beni, onori rapito tu m'hai, Bezittingen, eer heb je mij ontnomen,
dal tuo morto fu il mio genitore. door jouw vader werd de mijne gedood.
Perché l'ira s'accresca, ambi amiamo En om de woede te vergroten, beminnen wij beiden
questa donna insidiata da te. deze vrouw die jij met listen belaagt.
In odiarci e in amor pari siamo, In haat en in liefde zijn wij gelijk,
vieni adunque, disfidoti, o re. kom dan, ik daag je uit, o koning.
No, crudeli, d'amor non m'è pegno Nee, wrede mannen, geen liefdespand is voor mij
l'ira estrema che v'arde nel core... is de felle woede die in jullie hart brandt...
Perché al mondo di scherno far segno Waarom voor de wereld tot een teken van hoon maken
di sua casa, d'Elvira l'onore? de eer van zijn huis, van Elvira?
S'anco un gesto vi sfugga, un accento, Als je ook maar een gebaar ontsnapt, een woord,
qui trafitta cadrò al vostro piè. zal ik doorboord hier aan jullie voeten vallen.
No, quest'alma in sì fiero momento Nee, deze ziel kent in zulk een grimmig ogenblik
non conosce l'amante né il re. noch minnaar, noch koning.