Bedřich Smetana
Odcházejí spolu - k radosti; Ze gaan samen weg, naar hun vreugde;
já pak opět se svou žalostí terwijl ik, opnieuw, met mijn verdriet,
samotna zde, od všech opuštěna hier alleen, door allen verlaten,
chudá vdova, přeubohá žena! een arme weduwe, een diep ongelukkige vrouw!
Avšak vždyť jsem sama chtěla, En toch heb ik het zelf zo gewild,
sama pryč jej odháněla, ik dreef hem zelf weg,
jenžto s celým srdcem svým hij die met heel zijn hart
chtěl se státi mým - jen mým! de mijne wilde worden, de mijne alleen!
Běda! Co jsem činit měla! Ach! Wat had ik moeten doen!
Zdali nebylo to mou Was het niet mijn
povinností jedinou? enige plicht?
navždy zříkajíc se toho zde, voorgoed afstand doend van hem hier op aarde
v čem jsem měla všecko blaho své! in wie al mijn geluk lag!
Již, aj zmizeli - duch můj pak sám Nu, kijk, zijn ze verdwenen, en mijn geest
za nimi, ach, žárliv, spěchá tam, ach, jaloers, snelt hen achterna,
spěchá, aby zřel je roznícen, snelt, ontvlamd, naar hen toe om hen te aanschouwen,
tím pak krutý žal svůj množil jen! en verdiept daardoor alleen maar zijn wrede leed!
Lásko, lásko, srdcí mučitelko, Liefde, liefde, kwelster der harten,
trpkou číši jen mně podáváš! mij alleen reik je een bittere beker aan!
Proč, ach, jiné, mocná velitelko, Waarom, ach, machtige meesteres, laat je anderen
v blahosti se kochat necháváš? zwelgen in gelukzaligheid?
Aj, jaký to krásný den, Kijk, wat een prachtige dag,
k radosti jen utvořen! alleen voor vreugde geschapen!
jak by krásné mohlo býti hoe mooi ons leven
na tom světě naše žití, in deze wereld zou kunnen zijn,
kdyby krutý lásky žal als niemand van ons ooit
nikdo z nás byl nepoznal! het wrede leed van de liefde had gekend!
Všade poklid, veselí, hle, jak v boží neděli! Overal rust en vrolijkheid, kijk, als op de dag des Heren!
K nejchudším i radování Zelfs voor de armsten daalt vreugde
v chvíli blahou tu se sklání, in dit gezegende uur neer,
všade vládne dnes overal heersen vandaag
rozkoš jen a ples! alleen genot en feestvreugde!
Já, ach, jediná tu mezi všemi Ik, ach, als enige hier te midden van al
šťastnými a blaženými těmi, die gelukkige en gezegende zielen,
o samotě truchliva tu dlím, vertoef hier in treurige eenzaamheid,
s duší mroucí, s srdcem uvadlým. met een stervende ziel, met een verwelkt hart.
Samotná, ach, od všech opuštěna Alleen, ach, door allen verlaten,
chudá vdova, přenešťastná žena een arme weduwe, een diep ongelukkige vrouw,
kam, ach, kam se smutná poděje waarheen, ach, waarheen zal de bedroefde zich wenden
v světě bez lásky a naděje! in een wereld zonder liefde en zonder hoop!