Bedřich Smetana
rusálka spanilá een lieflijke waternimf
jej v srdce ranila wondde hem in het hart
a na to pak se v laň en veranderde zichzelf toen
mu plachou změnila. - in een schuwe hinde voor hem. -
Bůh duši jeho chraň! God behoede zijn ziel!
On v temný háj Het donkere bos in
se brává, aj, begeeft hij zich, kijk,
a hledá, hledá svoji krásku, en zoekt, zoekt zijn schone,
leč marně, ach, maar tevergeefs, ach,
v těch pustinách in die woestenij
lká nebi, zemi svoji lásku, weeklaagt hij zijn liefde aan hemel en aarde,
leč marně, ach, maar tevergeefs, ach,
lká vroucí touhu svou i lásku! hij weeklaagt zijn vurig verlangen en zijn liefde!
Ve lůno pustých skal In de schoot van de kale rotsen
on zanáší svůj žal, draagt hij zijn verdriet,
ve hvozdu temný dol het donkere dal van het woud in
svůj spěje krýti bol, haast hij zich zijn pijn te verbergen,
aj pojednou tu laň kijk, opeens ziet hij die hinde
svou spatří míjet kol - van hem voorbijgaan. -
Bůh duši jeho chraň! God behoede zijn ziel!
Stůj lani, stůj, Sta stil, hinde, sta stil,
slyš nářek můj, hoor mijn klacht,
jáť hledám tebe, svoji krásku, jou zoek ik, mijn schone,
nenech mne, ach, laat me niet, ach,
v těch pustinách in die woestenij
pochovat život zde i lásku, hier zowel mijn leven als mijn liefde begraven,
v těch pustinách in die woestenij
pochovat naději i lásku svou. zowel mijn hoop als mijn liefde begraven.