Giovanni Paisiello
Inginocchiati Sancio. Ah com'è bella! Op je knieën, Sancio. Ach, wat is ze mooi!
Dall'antica, e sepolta Uit de oude, allang bedolven
memorabile grotta di Merlino, grot van Merlijn, die iedereen kent,
a te famoso cavalier dolente naar u, vermaarde ridder vol verdriet,
mi porta la pietà. Questa è colei, brengt het medelijden mij. Dit is zij
che di regina diventò villana. die van koningin boerenmeid werd.
Perché si disincanti Om haar te onttoveren
qui la condussi; ma i superni fati, heb ik haar hierheen gebracht; maar het hemelse lot,
c'hanno di lei pensiero, dat haar niet vergeet,
ne destinar l'impresa al tuo scudiero. heeft die taak aan uw schildknaap toebedeeld.
Questa sarebbe bella. Come a dire? Die is goed. Wat wil dat zeggen?
Sancio, felice te! Sentiamo il modo. Sancio, geluksvogel! Laten we horen hoe dan.
Quand'egli si avrà date Zodra hij zichzelf
tre mila, e cinquecento bastonate, drieduizend vijfhonderd stokslagen heeft gegeven,
nella primiera pelle keert in haar eerste huid
ritornerà la bella delle belle. de mooiste der mooien terug.
A me? eh lei mi burla. Ik? Kom nou, u houdt me voor de gek.
Presto presto flagellati. Vlug, vlug, aan het geselen.
Burlate. U maakt een grapje.
Tremila, e cinque cento bastonate? Drieduizend vijfhonderd stokslagen?
Te l'hai da dar se fosser cento mila. Je neemt ze, al waren het er honderdduizend.
Eh via, son bagatelle: bagatelle. Ach kom, kleinigheden: niks bijzonders.
Se le dà, se le dà. Ma Dulcinea, Hij neemt ze wel, hij neemt ze wel. Maar Dulcinea,
perché nulla mi dice? waarom zegt zij mij niets?
A tuo riguardo l'incantata lingua Omwille van u maak ik die betoverde tong
le snoderò. Favella. weer los. Spreek.
Mia plenilunia stella: Mijn ster bij volle maan:
idolo mio celeste, mijn hemelse afgod,
anzi torchino carrico: mio caro, nee, diepblauw en flink aangezet: mijn liefste,
don Chisciotte tiranno: don Chisciotte, tiran:
tu, non sia mai, mi uccidi, oh dèi, che affanno! jij, God verhoede, jij vermoordt me, o goden, wat een kwelling!
Ah basta... ba... melliflua Dulcinea... Ach, genoeg... gen... honingzoete Dulcinea...
mi sento venir meno... ik voel me wegzakken...
E tu, scudiero amato, En jij, geliefde schildknaap,
ti darrai le conesse? geef je jezelf de afgesproken slagen?
Oh... chi ne dubita... O... wie twijfelt daaraan...
Ne dubito ben' io. Ik twijfel er anders wel aan.
Come? che sento! Wat? Wat hoor ik daar!
Io so, che son tremila e cinquecento. Ik weet dat het er drieduizend vijfhonderd zijn.
Eh via: son bagatelle bagatelle. Ach kom: kleinigheden, kleinigheden.
Sì: se le dà, e tutte alla tedesca. Ja: hij neemt ze, en allemaal op zijn Duits.
Grazie Sancio pietoso. Dank je, barmhartige Sancio.
(Sì: stai fresca.) (Ja hoor: je kunt lang wachten.)