Giovanni Paisiello
se la ride, e perché? perché non entra staat maar te lachen, en waarom? omdat hij nooit
nel midollo del fatto. tot in het merg van de zaak komt.
Ma via non più: si pensi ad esser matto. Maar genoeg: nu aan het gek zijn.
Oje nce volimmo proprio Hé, wij gaan ons eens goed
spassà co chille duje, e po' pe tierzo vermaken met die twee, en als derde
nc'ha d'esse don Chisciotte. hoort Don Chisciotte erbij.
Chi mi chiama? Wie roept mij?
Che veggio! ah ferma, o cara... Wat zie ik daar! ach blijf, o liefste...
Cara la mala tenga, che te sbara. Liefste? De pest zal je halen en neerleggen.
Oje non correre appriesso, Hé, kom me niet achterna,
ca te faccio fa' 'ncuollo no prociesso. anders stuur ik je een rechtszaak op je dak.
(Che bella purità!) Mi fermo, o mia (Wat een zuiverheid!) Ik sta stil, o mijn
raggiante, sopraumana, stralende, bovenmenselijke,
auricrinita Dulcinea villana. goudgelokte boerse Dulcinea.
Otto, e nove. Te scuoste, o t'arremediio Acht, en negen. Ga opzij, of ik bezorg je
tuppete 'nfaccia no scatasta mole. pats in je gezicht een klap waar een molensteen van omvalt.
Cioè schiaffo... è così, aureo mio sole? Een klap dus... klopt dat, mijn gouden zon?
E sarai sì tiranna En zul je zo wreed zijn
col tuo fedele don Chisciotte?... tegen je trouwe Don Chisciotte?...
(Uh gliannola! (Oei, wat een gezwel!
chisto è isso. 'Nce fossero dit is 'm. Als de dames er nu
mo le signore.) eens bij waren.)
Amata mia sovrana, Mijn beminde vorstin,
io già so, quanto fece ik weet al wat
il perfido Freston. Ah dov'è mai de trouweloze Freston gedaan heeft. Ach, waar is hij gebleven,
quel tuo manto reale, die koninklijke mantel van jou,
foderato di code di armellino? gevoerd met hermelijnstaarten?
A mme? Ik?
Sì cara mia; ma vieni pure, Ja, mijn liefste; maar kom gerust mee,
che ad onta di Frestone want Freston ten spijt
tu mia sarai... word jij de mijne...
Va chiano: si 'mpazzuto? Rustig aan: ben je gek geworden?
Non ancora: ma spero Nog niet: maar ik hoop
d'impazzir quanto prima, e già mi sento zo snel mogelijk gek te worden, en ik voel me al
più di là, che di qua. meer aan de overkant dan hier.
Lè... maramene... Hé... och here...
Lassa, ca strillo... Laat los, anders gil ik...