Giuseppe Verdi
Ella giammai m'amò!... Quel core chiuso è a me, Zij heeft mij nooit bemind!... Dat hart is voor mij gesloten,
amor per me non ha!... geen liefde heeft het voor mij!...
Io la rivedo ancor contemplar trista in volto Ik zie haar weer voor me, droef van blik,
il mio crin bianco il dì che qui di Francia venne. starend naar mijn witte haar, de dag dat zij hier uit Frankrijk kwam.
No, amor non ha per me!... Nee, geen liefde heeft zij voor mij!...
Ove son?... Quei doppier Waar ben ik?... Die kaarsen
presso a finir!... L'aurora imbianca il mio veron! zijn bijna opgebrand!... De dageraad kleurt mijn balkon wit!
Già spunta il dì. Passar veggo i miei giorni lenti! De dag breekt al aan. Traag zie ik mijn dagen voorbijgaan!
Il sonno, oh dio! sparì dagli occhi miei languenti! De slaap, o God! is uit mijn matte ogen geweken!
dormirò sol sotto la vôlta nera ik zal alleen slapen onder het zwarte gewelf
là, nell'avello dell'Escurïal. daar, in het graf van het Escorial.
Ah! se il serto real a me desse il poter Ah! Als de koningskroon mij de macht kon geven
di leggere nei cor, che dio può sol veder!... om in de harten te lezen, die God alleen kan zien!...
Se dorme il prence, veglia il traditor. Slaapt de vorst, dan waakt de verrader.
Il serto perde il re, il consorte l'onor. De koning verliest zijn kroon, de echtgenoot zijn eer.
Dormirò sol nel manto mio regal, Ik zal alleen slapen in mijn koninklijke mantel,
quando la mia giornata è giunta a sera, wanneer mijn dag tot zijn avond is gekomen,
dormirò sol sotto la vôlta nera ik zal alleen slapen onder het zwarte gewelf
là, nell'avello dell'Escurïal. daar, in het graf van het Escorial.