Franz Schubert
Wenn's nur so grün, so grün nicht wär' als het maar niet zo groen, zo groen was
Da draußen in Wald und Feld! daarbuiten in bos en veld!
Ich möchte die grünen Blätter all' Ik wilde wel alle groene bladeren
Pflücken von jedem Zweig, van elke tak plukken,
Ich möchte die grünen Gräser all' ik wilde wel op alle groene grassen
Weinen ganz todtenbleich. wenen tot ze doodsbleek zijn.
Ach Grün, du böse Farbe du, Ach groen, jij boze kleur, jij,
Was siehst mich immer an, wat staar je mij toch altijd aan,
So stolz, so keck, so schadenfroh, zo trots, zo brutaal, zo leedvermaak,
Mich armen weißen Mann? mij, arme bleke man?
Ich möchte liegen vor ihrer Thür, Ik wilde wel liggen voor haar deur,
In Sturm und Regen und Schnee, in storm en regen en sneeuw,
Und singen ganz leise bei Tag und Nacht en heel zacht zingen bij dag en nacht
Das eine Wörtchen Ade! dat ene woordje: vaarwel!
Horch, wenn im Walde ein Jagdhorn schallt, Hoor, als in het bos een jachthoorn schalt,
Da klingt ihr Fensterlein, dan rinkelt haar raampje,
Und schaut sie auch nach mir nicht aus, en al kijkt zij niet naar mij uit,
Darf ich doch schauen hinein. toch mag ik naar binnen kijken.
O binde von der Stirn dir ab O maak van je voorhoofd los
Das grüne, grüne Band, dat groene, groene lint,
Ade, Ade! und reiche mir vaarwel, vaarwel! en reik mij
Zum Abschied deine Hand! bij het afscheid je hand!