Joseph Haydn
Im Sturze vom türmenden Felsen hängt, In de val van de torenende rots hangt,
gestockt und stumm, der Wasserfall. gestold en stom, de waterval.
Im dürren Haine tönt kein Laut. In het dorre woud klinkt geen geluid.
Die Felder deckt, die Täler füllt De velden dekt, de dalen vult
ein ungeheure Flockenlast. een ontzaglijke vlokkenlast.
Der Erde Bild ist nun ein Grab, Het beeld der aarde is nu een graf,
wo Kraft und Reiz erstorben liegt, waar kracht en bekoring gestorven ligt,
wo Leichenfarbe traurig herrscht, waar lijkkleur droevig heerst,
und wo dem Blicke weit umher en waar de blik wijd in het rond
nur öde Wüstenei sich zeigt. slechts kale woestenij zich toont.