Giuseppe Verdi
l'ora da Uldino apprenderò... nel petto zal ik het uur van Uldino vernemen... in mijn borst
frénati, o sdegno... a tempo, bedwing jezelf, o woede... op tijd,
come scoppiar di tuono, als het losbarsten van de donder,
proromperò. zal ik losbarsten.
Foresto! Foresto!
Ebben! Nou dan!
Si move Het trekt op,
ora il corteo giulivo nu de vrolijke stoet
che d'Attila alla tenda die naar Attila's tent
accompagna la sposa. de bruid begeleidt.
Oh, mio furore! Oh, mijn woede!
Uldino, va'!... Ben sai Uldino, ga!... Je weet goed
di là della foresta aan de andere kant van het bos
in armi stanno le romane schiere... staan de Romeinse gelederen gewapend...
Ezio te attende sol, perché sull'empio Ezio wacht alleen op jou, zodat op de goddeloze
piombino tutte. ze allemaal neerdalen.