Giuseppe Verdi
«Tregua è cogl'Unni. A Roma, "Er is een wapenstilstand met de Hunnen. Naar Rome,
Ezio, tosto ritorna... a te l'impone Ezio, keer onmiddellijk terug... het wordt je bevolen door
Valentinian.» L'impone!... e in cotal modo, Valentinianus." Beveelt het!... en op die manier,
coronato fanciul, me tu richiami?... gekroonde knaap, roep je mij terug?...
Or, or, più che del barbaro le mie Nu, nu, vrees je mijn legers meer
schiere paventi!... Un prode dan de barbaar!... Zal een dappere,
guerrier canuto piegherà mai sempre grijze krijger zich voor eeuwig buigen
dinanzi a imbelle, a concubino servo? voor een zwakkeling, voor een wellustige slaaf?
Ben io verrò... Ma qual s'addice al forte, Ja, ik zal komen... maar zoals het een sterke man past,
il cui poter supremo wiens opperste macht
la patria leverà da tanto estremo! het vaderland uit zo'n diepe nood zal verheffen!
l'ombre degli avi, ah, sorgano mogen de schimmen van onze voorvaderen, ach, oprijzen
solo un istante intorno! slechts voor een enkel ogenblik om mij heen!
Di là vittrice l'aquila Vandaar spreidde de zegevierende adelaar
per l'orbe il vol spiegò... zijn vlucht over de wereld...
Roma nel vil cadavere Rome, in dit lage kadaver,
chi ravvisare or può? wie kan haar nu nog herkennen?
È gettata la mia sorte, Mijn lot is geworpen,
pronto sono ad ogni guerra; ik ben klaar voor elke strijd;
s'io cadrò da forte, als ik val als een dappere,
e il mio nome resterà. zal mijn naam voortleven.
Non vedrò l'amata terra Ik zal mijn geliefde land niet zien
svenir lenta e farsi a brano... langzaam wegkwijnen en aan flarden gereten worden...
sopra l'ultimo romano over de laatste Romein
tutta Italia piangerà. zal heel Italië wenen.